าคัญมาก
ตอนนี้เปาซวี่กับจางหยาฮุยสวมหมวกนิรภัยและตรวจสอบสถานการณ์ต่างๆ
เปาซวี่แวะมาที่นี่บ่อยๆ ตั้งแต่เริ่มการก่อสร้างตลาดร้านข้างทาง เขาช่วยงานขยัน
ขันแข็งกว่าตอนที่ทํางานในฝ่ายเกมเถิงต๋าอีก
ความพยายามของเขาส่งผล ทุกคนในฝ่ายเกมเถิงต๋าคิดว่าเขามีภารกิจสําคัญต้อง
ทํา
แน่นอนว่าในการคัดเลือกพนักงานดีเด่นครั้งต่อไป เปาซวี่จะไม่ถูกส่งไป
ต่างประเทศด้วยเหตุผล ‘ไม่มีงานอะไรสําคัญ เพราะงั้นก็ควรไปเป็นไกด์ร่วมเดินทาง’
อีก
แต่เห็นได้ชัดว่ามีผลข้างเคียงเหมือนกัน
การสนับสนุนอย่างกระตือรือร้นของเปาซวี่ช่วยจุดไฟในการทํางานของจางหยาฮุย
ให้ลุกโชนยิ่งขึ้น
จางหยาฮุยไม่คิดว่าเปาซวี่ที่เป็นพนักงานของธุรกิจเกมจะใส่ใจตลาดร้านข้างทาง
ขนาดนี้ เขารู้สึกถึงความอบอุ่นของครอบครัวเถิงต๋าเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมาช่วยเหลือโดย
ไม่คํานึงว่าจะมีส่วนได้ส่วนเสียยังไง
พอเห็นว่าพี่น้องที่มาช่วยเหลือจริงจังและมีความรับผิดชอบมาก ตัวเขาที่เป็น
ผู้รับผิดชอบโปรเจ็กต์ก็ต้องจริงจังมากขึ้น!
ระหว่างที่ทั้งสองคุยกัน เหลียงชิงฟานที่ออกไปคุยโทรศัพท์ก็เดินกลับมา
“ทุกคน ข่าวดีครับ!
“เราได้เงินมาเพิ่ม มีเงินไปซื้อร้านค้าแล้ว!”
เปาซวี่กับจางหยาฮุยผงะไปและไม่ได้ตอบอะไรกลับทันที “ร้านค้า ร้านอะไรเหรอ
ครับ”
เหลียงชิงฟานตอบ “ร้านระหว่างทางจากที่นี่ไปจนถึงโฮสเทลเขย่าขวัญไงครับ!”
ทั้งสองตระหนักได้ทันที “โห ดีเลยครับ!”
