บทที่ 16 ฟองสบู่คลั่ง
เมื่อมีการรับรองจากจ้าวซวี่เหอ ลวี่หยางจึงกู้ยืมแต้มคุณูปการจำนวนสองพันแต้มจาก “สมาคมซานเหอ” ที่อยู่เบื้องหลังเขาได้สำเร็จ แล้วใช้ซื้อ “หุ่นกระบอกตายแทน” ทั้งหมด
อีกด้านหนึ่ง จ้าวซวี่เหอในถ้ำบำเพ็ญก็เดินวนไปมาด้วยความตื่นเต้น
“เป็นเรื่องจริงงั้นหรือ!”
หลังจากได้รับข่าวสารจากท่านอาจารย์ เขาก็ตื่นเต้นสุดขีด “หลุมหมื่นศพของนิกายศักดิ์สิทธิ์ในแถบเจียงหนาน ถูกนิกายกระบี่หยกสวรรค์ตีแตกจริง ๆ ด้วย!”
“ผู้ลงมือคือผู้อาวุโสลำดับสามของนิกายกระบี่หยกสวรรค์ จอมกระบี่ผู้เลื่องชื่อ นามว่า ‘เจินเหรินปราบมาร’”
“ในระยะสั้น เป็นไปไม่ได้เลยที่จะยึดกลับคืน”
“เมื่อสูญเสียหลุมหมื่นศพ ราคาของหุ่นกระบอกตายแทนในระยะสั้นย่อมต้องพุ่งสูงขึ้น ถือเป็นโอกาสดีที่สุดที่จะฉวยช่องว่างกักตุนปั่นราคา!”
“ข้าจะร่ำรวยแล้ว!”
หากสามารถโลดแล่นในนิกายศักดิ์สิทธิ์จนได้เป็นศิษย์ผู้ดูแลหอกุศล จ้าวซวี่เหอย่อมไม่ใช่คนไร้ภูมิหลัง ไร้เครือข่าย และยิ่งไม่ขาดสายตากับความโลภ ดังนั้นทันทีที่ยืนยันว่าข่าวจากลวี่หยางเป็นเรื่องจริง เขาก็เริ่มระดมเงินทุนทันที แล้วนำแต้มทั้งหมดที่มีอยู่ในมือทุ่มซื้อหุ่นกระบอกตายแทนเต็มกำลัง
และเหตุการณ์ก็เป็นไปตามที่เขาคาด
เมื่อเรื่องหลุมหมื่นศพในเจียงหนานแพร่กระจายออกไป คนจำนวนมากขึ้นที่ “มองเห็นโอกาสทางการค้า” ต่างแห่กันไปกว้านซื้อหุ่นกระบอกตายแทนที่ตลาดในราคาสูง
เหมือนกับฟองสบู่เก็งก
