บร้อย การถ่ายทําเริ่มเมื่อไหร่ก็ได้ในอีกสองวันข้างหน้าครับ”
เมิ่งชั่งแปลกใจเล็กน้อย “เร็วจัง
“อ๋อ จริงด้วย เขาไม่มีคิวงาน ไม่จําเป็นต้องนัดล่วงหน้า”
ในฐานะหัวหน้าฝ่ายโฆษณาเมิ่งชั่งไม่มีทางทําทุกอย่างด้วยตัวเอง ขนาดงานของ
ตัวเองยังตั้งใจให้ออกมาไม่ดี ดังนั้นเขาจึงส่งต่องานส่วนใหญ่ให้หยูเย่าจัดการ ทั้งการ
ติดต่อหลินเจียเฉียง การเตรียมสถานที่ถ่ายทํา และอื่นๆ โดยที่เขาไม่เข้าไปยุ่งอะไร
เลย
ตอนแรกเขาคิดว่าหลินเจียเฉียงจะมาถึงจิงโจวในอีกสองวัน ไม่คิดเลยว่าจะมาถึง
เร็วขนาดนี้ เขายังแก้แผนงานคลิปโปรโมตไม่เสร็จเลยด้วยซ้ํา
หยูเย่าถาม “งั้น…ให้เขาพักที่โรงแรมไปก่อนแล้วหาคนมานําเที่ยวจิงโจวสักสอง
วันไหมครับ เราจะได้ค่อยๆ เตรียมงานตรงนี้”
เมิ่งชั่งส่ายหน้า “ไม่เป็นไร เริ่มถ่ายตอนบ่ายได้เลย!”
ถึงรายละเอียดของบทถ่ายทําคลิปโปรโมตจะยังไม่สมบูรณ์แบบมากพอ แต่เขาคิด
ว่าคลิปโปรโมตนี้ถ่ายแบบสบายๆ ได้โดยไม่ต้องยึดติดกับรายละเอียดมากเกินไป
“สถานที่ถ่ายทําอยู่ไหน” เมิ่งชั่งถาม
หยูเย่าตอบตามตรง “ตอนแรกผมอยากถ่ายในอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยครับ
แต่พอคิดดูก็รู้สึกว่าสภาพแวดล้อมในอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยดูดีเกินไป ไม่ตรงกับ
ความต้องการของพี่เมิ่ง
“ผมเลยไปหาห้องเช่าธรรมดาๆ และพยายามจําลองสภาพความเป็นอยู่ของคน
หนุ่มสาว โดยเฉพาะกลุ่มที่ยังไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง
“นี่รูปครับ”
หยูเย่ายื่นมือถือให้ เมิ่งชั่งรับมาดู พอเ