นี้ ตั้งแต่ถูกประกาศออกมาก็ล่วงเลยมาเกือบร้อยปีแล้ว
แต่ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา กลับไม่มีผู้ใดเคยสุ่มได้ปลากุศลสีรุ้งแม้แต่คนเดียว ผลก็คือแต้มคุณูปการในสระยิ่งทวีมากขึ้นเรื่อยๆ จนได้กลายเป็นตัวเลขทางดาราศาสตร์แล้ว
“สิบล้าน! สิบล้านเชียวนะ!”
บนเก้าอี้โยก ชายชราหอเก็บคัมภีร์ยังคงพึมพำเสียงแผ่ว สีหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาเกลียดชัง
ก็เมื่อวานนี้เอง “การเสี่ยงโชคกุศล” รางวัลยิ่งใหญ่ระดับเทพก็มีผลออกมาแล้ว และผู้ที่ได้รับมันกลับเป็นศิษย์ใหม่ที่เพิ่งเข้ามาไม่ถึงสิบวันด้วยซ้ำ
รางวัลที่สะสมมาเป็นร้อยปี ถูกมือใหม่ที่เพิ่งเข้านิกายได้ไม่ถึงสิบวันฉกฉวยไป!
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ชายชราหอเก็บคัมภีร์จะรู้สึกอึดอัดใจยิ่งนัก เพราะในรางวัลสิบล้านนั้น ก็มีส่วนของเขาที่ลงแรงเข้าร่วมภารกิจสระกุศลตลอดหลายปีอยู่ด้วยเช่นกัน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเซียวสือเยี่ยผู้นั้น หลังจากได้รับรางวัลสิบล้านแต้มคุณูปการจากสระกุศลแล้ว ยังได้ครอบครองปลากุศลสีรุ้งอันล้ำค่าที่สุดตัวนั้นไปด้วย เมื่อกินเข้าไป ในชั่วข้ามคืนก็ทะลวงจากขั้นแรกของการรวมลมปราณพุ่งสู่รวมลมปราณสมบูรณ์ ตอนนี้ถึงขั้นถูกรับเป็นศิษย์โดยท่านผู้อาวุโสของนิกาย กำลังปิดด่านเพื่อเตรียมทะลวงสู่ขั้นวางรากฐาน
วาสนาเช่นนี้ แม้แต่ลวี่หยางเองก็ยังอดเผยแววอิจฉาไม่ได้
ทว่าไม่นาน สายตาเขาก็เปลี่ยนไป…เพราะเจ้าเด็กดวงดีนั่น เซียวสือเยี่ย กลับไม่ได้ปิดบังตัวเลขที่ใช้สุ่มได้ปลากุศล
