่างเช่น ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู โมหยูเดลิเวอรี ฟิตเนสฝากประจำ และอื่นๆ แต่ในภาพรวมถ้ากิจการหน้าร้านทำเงินได้ ก็แค่ผลาญเงินเปิดสาขาเพิ่ม ความเสี่ยงอยู่ในระดับที่ค่อนข้างควบคุมได้ นอกจากนั้นอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยกับนี่เฟิงโลจิสติกส์ก็ยังขาดทุนอยู่ แบบนี้ยังมีอะไรให้ต้องกลัวอีก
ดังนั้นเผยเชียนจึงคิดว่าด้วยการวางแผนที่ละเอียดและการเตรียมการอย่างรอบคอบครั้งนี้ ประกอบกับการมอบหมายให้เถียนโม่ดูแลฝ่ายขาย เขาน่าจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน
พอเถียนโม่ได้ยินเรื่องเปิดหน้าร้านเขาก็พยักหน้าเล็กน้อย และคิดว่าในที่สุดก็ฟังดูปกติสักที ถ้าทุกคนในฝ่ายขายรวมตัวกันอยู่ที่นี่โดยไม่โทรหาลูกค้าหรือแจกใบปลิว ลูกค้าจะตามหาออฟฟิศเจอได้ยังไง ถ้ามีหน้าร้านอย่างน้อยลูกค้าก็หาเจอได้ ซึ่งก็ดูสมเหตุสมผลขึ้นมาหน่อย
แถมหน้าร้านยังเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งด้วย บริษัทอสังหาริมทรัพย์ใหญ่ๆ อย่างบริษัทจู้เจียมีหน้าร้านอยู่ตามเมืองต่างๆ แต่ละสาขาครอบคลุมพื้นที่ในละแวกนั้น ทำให้เข้าใจสถานการณ์ในบริเวณนั้นทั้งหมด และวางกลยุทธ์ต่างๆ เพื่อปรับใช้ตามสถานการณ์ในแต่ละเมืองและภูมิภาคได้ บอสเผยไม่ได้ระบุว่าอยากเปิดหน้าร้านแบบไหน ดังนั้นเถียนโม่จึงไม่ได้คิดอะไรมาก เขาคิดว่าคงจะทำคล้ายๆ กับบริษัทจู้เจีย
เผยเชียนลองคำนวณดูแล้วถ้าอยากเปิดหน้าร้านจริงๆ ก็ต้องใช้เวลาเตรียมการอีกพักหนึ่ง เขาต้องเตรียมเรื่องทำเล การตกแต่ง วางผังร้าน
