วันพุธที่ 18 เมษายน 2026
เผยเชียนมาถึงออฟฟิศแต่เช้าตรู่ พร้อมที่จะเริ่มต้นวันทำงานที่แสนยุ่งวุ่นวาย พนักงานสองคนในออฟฟิศน่าจะตื่นสายเล็กน้อยจนไม่มีเวลากินข้าว พวกเขาเพิ่งกดกาแฟสองแก้วและหยิบของว่างกลับโต๊ะทำงานไปกินเป็นข้าวเช้า ระหว่างเดินกลับไปที่โต๊ะก็บังเอิญเจอบอสเผยพอดี
“อ๊ะ สวัสดีครับบอสเผย!” ทั้งสองรีบทักทาย
เผยเชียนพยักหน้า แต่พอมองขนมในมือพวกเขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่ได้กินข้าวเช้ามาเหรอ”
พนักงานทั้งสองผงะไป “เอ่อ… ใช่ครับ”
เผยเชียนสีหน้าจริงจังขึ้น “ขนมพวกนี้จะแทนข้าวเช้าได้ยังไง รีบไปหาข้าวเช้ากินที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู แล้วค่อยกลับมาทำงาน! รีบไปเดี๋ยวนี้เลย!”
พนักงานทั้งสองที่ในมือหอบขนมอยู่งงเล็กน้อย แต่ทั้งคู่ก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว พวกเขาวางกาแฟกับขนมไว้บนโต๊ะแล้วลงไปหาอะไรกินอย่างเชื่อฟังภายใต้การจับตามองของบอสเผย หลังจากเห็นพนักงานสองคนกลับออกไปแล้ว เผยเชียนก็เข้าห้องทำงานแล้วเริ่มงานประจำวัน
สองพนักงานเดินออกจากลิฟต์ด้วยความงุนงงเล็กน้อย
“ทำไมวันนี้บอสเผยดูอารมณ์ไม่ดีเลย”
“ฉันตกใจมาก นึกว่าบอสเผยจะโกรธที่เราไม่ทำงาน แต่กลายเป็นว่ากลัวเราหิว…”
ถ้าเป็นบริษัทอื่นและบอสคนอื่น ทั้งคู่คงตีความว่าเป็นกาประชดแน่นอน แต่เห็นได้ชัดว่าที่เถิงต๋าไม่ใช่แบบนั้น พวกเขาคุยกันระหว่างเดินไปร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู
“ฉันรู้สึกว่าช่วงนี้บอสเผยอารมณ์ไม่ค่อยดีเลย เหมือนมีเรื่องให้เครียดยังไงไ
