าใจสถานการณ์ของฝ่ายเกมเป็นอย่างดี เขาคือคนที่เหมาะที่สุดที่จะติดต่อไป
…
ระหว่างนั้นเปาซวี่กำลังสวมหมวกนิรภัยลุยตรวจไซต์ก่อสร้างตลาดร้านข้างทางกับเหลียงชิงฟานอยู่
งานปรับปรุงตลาดร้านข้างทางกำลังดำเนินการอย่างเต็มที่ เหลียงชิงฟานแวะมาคอยแนะนำงานทุกวัน
จริงๆ แล้วเปาซวี่ยังเป็นพนักงานของฝ่ายเกมเถิงต๋า แต่เขามีอิสระในการมาช่วยงานตลาดร้านข้างทาง สามารถไปมาได้ตามใจชอบ
แต่เปาซวี่ก็แวะมาที่นี่ทุกวัน เหตุผลหลักก็เพราะไม่อยากให้พนักงานในฝ่ายเกมเถิงต๋าเกิดภาพจำว่าเขาไม่มีงานทำ ไม่อย่างนั้นจะโดนลากไปเที่ยวด้วยอีกในการคัดเลือกพนักงานดีเด่นครั้งต่อไป
ยังไงเหลียงชิงฟานก็ไม่มีทางไล่เขาไปไหน เปาซวี่ก็แค่มาเดินทำตัวยุ่งๆ ที่นี่ และเสนอความคิดเห็นจากมุมมองของเกมเป็นครั้งคราว
บางครั้งเหลียงชิงฟานก็เห็นด้วย บางครั้งก็ไม่ แต่เปาซวี่ก็ไม่ได้สนใจเพราะยังไงเขาก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว เขาแค่อยากมีตัวตนบ้าง
หลังจากเดินดูรอบๆ ก็เห็นว่าทุกอย่างราบรื่นดี ตอนนั้นเองมือถือของเปาซวี่ก็ดังขึ้น
“ซย่าเจียง หัวหน้าบรรณาธิการของแพลตฟอร์มทางการ?”
เปาซวี่ผงะไปเมื่อเห็นว่าใครโทรมาหา ตั้งแต่ให้สัมภาษณ์ครั้งนั้นก็ผ่านมานานแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะบันทึกเบอร์อีกฝ่ายไว้ในรายชื่อผู้ติดต่อ เขาก็คงจำไม่ได้ว่าคนคนนี้คือใคร
เปาซวี่กดรับสายทันที หลังจากถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกันเล็กน้อย ซย่าเจียงก็ถามเปาซวี่เรื่องฝ่ายเกมเถิงต๋า
แต่เธอไม่คิดเลยว
