เกินไปเลย!”
“เอ๊ะ เดี๋ยวนะ หรือนี่จะเป็นเวอร์ชันที่แพลตฟอร์มทางการปรับแก้แล้ว”
เฉียวเหลียงรู้สึกว่าเรื่องราวไม่ได้ราบเรียบอย่างที่คิด เขากดเข้าเกม Mission & Choice ทันที เพราะอยากรู้ว่าเป็นเวอร์ชันที่แพลตฟอร์มทางการแก้บั๊กและปรับปรุงระบบการเล่นใหม่รึเปล่า
สิบนาทีต่อมา เฉียวเหลียงก็ผละมือออกจากเมาส์และคีย์บอร์ด เขาทอดสายตาออกไปนอกหน้าตาพร้อมไตร่ตรองเกี่ยวกับชีวิต
ชัดเจนว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรในเกมเลย! กราฟิกเละเทะสะเปะสะปะ เสียงเอฟเฟ็กต์ทำลวกๆ และบั๊กเต็มไปหมด…
เฉียวเหลียงเลี่ยงความโหดร้ายของ Mission & Choice ไปได้ในอดีต แต่ตอนนี้เขาเลี่ยงไม่ได้อีก! ส่วนเหตุผลที่ทำให้เขาฝืนทนเล่นถึงสิบนาทีน่าจะเป็นเพราะความสงสัยใคร่รู้ เขาอยากเห็นว่าเกมนี้ห่วยแตกขนาดไหน และปล่อยมาโดยที่ไม่ปรับแก้อะไรเลยสักนิดจริงๆ เหรอ
ตอนนี้ทุกอย่างชัดเจนแล้ว เกมนี้คือขยะจริงๆ แถมแพลตฟอร์มทางการยังไม่อัปเดตอะไรเลยสักนิด! แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ถ้าพวกเขาอยาก ‘เพิ่มคลังเกมของแพลตฟอร์มทางการ’ ‘รำลึกความอัปยศ’ และ ‘บันทึกประวัติศาสตร์เกมขยะในอดีตเพื่อส่งสัญญาณเตือนถึงบริษัทเกมต่างๆ’
แต่ทำไมแพลตฟอร์มทางการถึงยัดรวมมาในคอลเล็กชันและโปรโมตพร้อมกับเกมจีนอื่นๆ จากยุคเดียวกันด้วย เพื่อตอกย้ำว่าเกมอื่นยอดเยี่ยมแค่ไหนเหรอ
เฉียวเหลียงพูดอะไรไม่ออก เขาย้อนกลับมาหน้าเดสก์ท็อปแล้วกดดูหน้าคอลเล็กชันเกม เกมนี้ลดราคาลง 40%