เหลียงชิงฟาน จางหยาฮุย และเปาซวี่ ดื่มชาพลางถกรายละเอียดตลาดร้านข้างทาง อยู่ในออฟฟิศอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย
“เรื่องทำเลเลือกย่านใจกลางเมืองไม่ได้ ห่างเมืองเกินไปก็ไม่ได้ แล้วก็ติดกับกิจการของเถิงต๋าไม่ได้ สไตล์การตกแต่งต้องออกมาดูดีและทันสมัย เจ้าของร้านข้างทางทั้งหมดจะอยู่ภายใต้การจัดการดูแลเดียวกัน และใช้ระบบเวลาทำงานแบบยืดหยุ่น เรื่องอื่นๆ… น่าจะไม่มีแล้วครับ ทั้งหมดที่บอสเผยต้องการมีแค่นี้”
จางหยาฮุยทบทวนข้อกำหนดของบอสเผยเป็นอันดับแรก
เขายังไม่มีภาพที่ชัดเจนมากนักเกี่ยวกับตลาดร้านข้างทาง เพราะเขาเป็นแค่เจ้าของร้านข้างทางขายบะหมี่เย็นย่าง
ถึงจะรู้เรื่องทำเลและกระบวนการตั้งร้านข้างทางเป็นอย่างดี แต่การออกแบบตลาดร้านข้างทางนั้นเกินความสามารถของเขาไปมาก
แต่เหลียงชิงฟานซึ่งเป็นสถาปนิกไม่มีปัญหากับเรื่องนี้เลย
จางหยาฮุยแค่บอกข้อกำหนดของบอสเผย และขอให้เหลียงชิงฟานช่วยออกแบบ โดยพยายามไม่จำกัดความคิดของมืออาชีพ
เหลียงชิงฟานพูดขึ้น
“ข้อกำหนดนี้ชัดเจนมาก”
เปาซวี่เองก็พยักหน้า
“ใช่ ค่อนข้างชัดเจนเลย อาจเพราะคุณเพิ่งได้รับมอบหมายให้คุมโปรเจ็กต์ บอสเผยกลัวว่าคุณจะเข้าใจคลาดเคลื่อนเลยบอกข้อกำหนดที่ชัดเจนให้โดยเฉพาะ”
เครื่องหมายคำถามมากมายผุดขึ้นเหนือหัวจางหยาฮุย
???
แบบนี้เรียกว่า ‘ชัดเจนมาก’ เหรอ มันชัดเจนตรงไหนเนี่ย!
บอสแค่บอกข้อกำหนดทั่วไปที่กว้างมากๆ ไม่มีข้อจำกัดเรื่องอะไรเลยสักนิด! นี่
