นกัน พี่หวงคิดยังไงเหรอครับ”
หวงซื่อปัวพูดอะไรไม่ออก เขาคิดในใจว่าพวกนายเป็นคนอยากถ่ายคลิปนี้แต่ดันไม่มีความคิดที่ชัดเจนเลยมาถามฉันเนี่ยนะ
แต่พอคิดดูอีกที สาวหน้านิ่งก็เพิ่งเข้าร่วมเถิงต๋าได้ไม่นาน
จางหยาฮุยเดิมก็เป็นแค่เจ้าของร้านข้างทาง และไม่ได้รับอิทธิพลจากจิตวิญญาณเถิงต๋า จึงไม่แปลกที่จะไม่เข้าใจคำถามเหล่านี้
ในสถานการณ์แบบนี้ พนักงานเถิงตํารุ่นเก๋าอย่างเขาต้องเป็นคนนำทาง!
เขาตบอกแล้วพูดขึ้น
“โอเค ผมจะเล่าความคิดเห็นของตัวเองจากมุมมองของบอสเผยให้ฟังแล้วกัน”
“สุดท้ายแล้วเราก็ยังต้องโปรโมตสาวหน้านิ่ง อย่างน้อยที่สุดก็ต้องสร้างความประทับใจว่าสาวหน้านิ่งใส่ใจอาหารแบบดั้งเดิม รวมถึงมรดกอาหารท้องถิ่นผ่านคลิปโปรโมตนี้”
“ดังนั้นผมจึงเสนอให้เราเลือกเมือง เลือกอาหารท้องถิ่น แล้วเล่าเรื่องราวส่วนตัวของเจ้าของร้านข้างทาง เพื่อให้เกิดผลลัพธ์มองภาพใหญ่ผ่านรายละเอียดเล็กๆ”
“ที่ผ่านมาคลิปโปรโมตส่วนใหญ่เน้นไปที่อาหาร เช่น วัตถุดิบที่ใช้ล้ำค่าขนาดไหน ขั้นตอนการปรุงซับซ้อนมากเท่าไหร่ ฝีมือของคนทำประณีตแค่ไหน และอื่นๆ”
“แต่ถ้าเราขยายขอบเขตเป็น
“ร้านข้างทาง”
ทั้งหมด มุมมองนี้ก็จะค่อนข้างเป็นมุมมองในทางเดียวอย่างไม่ต้องสงสัย”
“พวกเราทุกคนรู้ว่าร้านข้างทางเป็นงานหนัก เจ้าของร้านข้างทางหลายคนมีชีวิตที่ยากลำบาก”
“ดังนั้นโครงเรื่องของคลิปเราจึงแบ่งได้คร่าวๆ เป็นสามส่วน”
“ส่วนแรกคือแนะนำเมืองและตลาดกลาง
