าดกลางคืน เมือง หรือเจ้าของร้าน แต่เป็นสาวหน้านิ่ง!”
หวงซื่อปัวพยักหน้าทันที
“จริงด้วย!”
“ในเมื่อเป็นคลิปโปรโมต เป้าหมายสูงสุดของเราก็ต้องเป็นการโปรโมตสาวหน้านิ่ง”
“แต่เรื่องนี้นำเสนอออกมาอย่างตรงไปตรงมาเกินไปไม่ได้ เพราะจะสร้างความเกลียดชังได้ง่าย”
“ผมคิดว่าเราควรเพิ่มโลโก้สาวหน้านิ่งกับคำโปรยไว้ตอนท้ายของคลิป”
จางหยาฮุยพยักหน้า
“ได้เลยครับ ทำตามที่พี่หวงบอกเลย”
“ผมเองก็เป็นเจ้าของร้านข้างทางเหมือนกัน ถ้าพี่มีคำถามอะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ก็ถามผมได้เลยนะครับ”
หวงซื่อปัวพูดขึ้น
“ได้ครับ จริงๆ ผมก็มีคำถามเหมือนกัน เดี๋ยวเรามาพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันก่อนแล้วค่อยเริ่มวางแผนว่าจะถ่ายทํายังไง”
“จริงๆ ผมคุ้นเคยกับแง่มุมที่สวยงามมากกว่า หลักๆ ที่ผมอยากถามคือด้านที่ไมสวยงามมันแย่ขนาดไหนเหรอครับ”
จางหยาฮุยยิ้มอย่างเขินอาย
“ก็… ต้องเล่ากันยาวเลยครับ”
ตามสถิติแล้ว หกร้อยล้านคนในจีนมีรายได้ต่ำกว่าหนึ่งพันหยวนต่อเดือน
แม้ว่าเศรษฐกิจจะพัฒนาอย่างรวดเร็วมากจนมีกลุ่มผู้มีรายได้สูงปรากฏให้เห็นเรื่อยๆ แต่ก็ยังมีคนจำนวนมากที่กังวลเกี่ยวกับการดำรงชีวิตของตัวเองอยู่
จางหยาฮุยรู้ว่าเจ้าของร้านข้างทางหลายคนถูกบังคับให้ต้องเปิดร้านเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ
พวกเขาไม่ได้อยากเปิดร้านข้างทาง แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากมองว่ามันเป็นวิธีหาเงินเลี้ยงชีพ
เจ้าของร้านข้างทางเหล่านี้ประกอบกิจการทุกรูปแบบ บางคนรับต
