ห้าโมงห้าสิบห้านาที คอร์สสร้างแรงบนัดาลใจเว็บจงเตี่ยนจงเหวิน “ได้เวลากลับแล้ว!
“สุดสัปดาห์นี้เราจะไปร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูกันอีกมั้ย”
“ไปสิ ฉันก็อยากไป!”
“พี่ชุยจะไปรึเปล่า” ชุยเกิ่งส่ายหัว “ไม่อะ พวกนายไปกันเลย” นักเขียนคนที่ออกปากชวนไม่ได้รบเร้าต่อ เขาลุกเก็บข้าวของเตรียมกลับ ตั้งใจว่า
กินข้าวเย็นเสร็จจะกลับไปพักผอ่น คอร์สสร้างแรงบันดาลใจนั้นเหมือนคอร์สอบรมนักเขียนโดยยึดตามเวลาทํางาน แปดชั่วโมง เริ่มคอร์สตอนเก้าโมงเช้าเลิกตอนหกโมงเย็น พักกินข้าวตอนเที่ยงถึงบ่าย โมง อันที่จริงถ้าดูจากความเข้มข้นของงานในคอร์สสร้างแรงบันดาลใจแล้ว โดย
พื้นฐานก็ไม่ต่างอะไรกับการดูหนังมาราธอนแปดช่ัวโมง คอร์สสร้างแรงบันดาลใจเริ่มอย่างเป็นทางการวันพฤหัสบดี นักเขียนส่วนใหญ่ยัง หาแรงบันดาลใจเหมาะๆ ไม่ได้ในสองวันที่ผ่านมา จึงมีแค่สองถึงสามคนที่เริ่มเขียน งานได้แล้ว
นักเขียนคนอื่นๆ ส่วนใหญ่ตั้งใจใช้เวลาช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ให้เต็มอิ่มแล้วค่อย กลับมารวบรวมแรงบันดาลใจต่อวันจันทร์หน้า ซึ่งต้องใช้เวลาในการวางแผนสําหรับ นิยายเรื่องใหม่ เพราะยังไงทางเว็บก็ใช้ระบบซื้อลิขสิทธิ์ จํานวนงานที่ต้องเขียนลงทุกวันจึงลดลง
ไปมาก พวกเขาเลยพักผ่อนในวันเสาร์อาทิตย์ได้ นักเขียนส่วนใหญ่อายุยังน้อย โดยรวมอยู่ที่ระหว่างยี่สิบสองถึงยี่สิบแปดปี จึงไม่
แปลกที่จะนัดกันไปเล่นเกมที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูในช่วงวันหยดุสุดสัปดาห์ แต่ชุยเกิ่งก
