งทางฝีมือโดดเด่นพวกเขาก็จะเชิญไปปักกิ่ง ถ้าไม่เจอก็จะ ทุ่มเงินก้อนใหญ่เพื่อขอเคล็ดลับและสูตรจากร้านข้างทาง พูดง่ายๆ คือไม่ยอมกลับไป มือเปล่า ในจีนมีเมืองมากมาย ถึงจะตามหาแค่ในเมืองระดับหนึ่งและสองก็ยังต้องใช้ เวลานานอยู่ดี ฉีเหยียนรู้ดีว่านี่คือภารกิจระยะยาวจึงไม่ได้รีบร้อนอะไร และพิจารณา แบ่งย่อยเป็นหลายข้ันตอบแทน การเปิดห้องวิจัยอาหารและตามหาเจ้าของร้านข้างทางฝีมือโดดเด่นดําเนินไป
พร้อมกันโดยไม่มวัชักช้า ตอนนี้ห้องวิจัยอาหารในปักกิ่งเกือบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว แต่รายละเอียดบางอย่าง
ยังไม่ได้ข้อสรุป ฉีเหยียนยังพิจารณาอย่างจริงจังอยู่ ในจังหวะนั้นก็มีพนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามาพูดกับเธอ “พี่เหยียน ผมมีเรื่องมา
รายงานครับ”
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง “โมหยูเดลิเวอรี่เปิดสาขาใหม่ในปักกิ่ง ที่ตั้งร้านอยู่เยื้องร้าน ของเรา ห่างกันประมาณสิบเมตร แทบจะชนกันเลยครับ” ฉีเหยียนเงยหน้าขึ้นมาด้วยความอึ้ง โมหยูเดลิเวอรี่?
เท่าที่ฉีเหยียนรู้โมหยูเดลิเวอรี่มีร้านอยู่ในปักกิ่งแล้วแต่มีแค่ไม่กี่สาขา ก่อนหน้านี้ โมหยูเดลิเวอรี่เปิดห่างจากสาวหน้านิ่งในปักกิ่งออกไปสิบกว่ากิโลเมตร จึงไม่สร้าง ความสัมพันธ์เชิงแข่งขันกับสาวหน้านิ่ง แต่รอบนี้โมหยูเดลิเวอรี่ดันมาเปิดฝั่งตรงข้ามกับสาวหน้านิ่งจริงๆ เหรอ ห่างกัน
ไม่ถึงสิบเมตร ไม่ต่างกับการเปิดชนกันเลย!
หมายความว่ายังไงกนั ฉีเหยียนรู้ดีว่านอกจากภัตตาคารไร้ชื่อในจิงโจวที่ไม่ย้
