ารมณ์ที่ลอสแอนเจลิสสักหน่อย
พวกเขาออกจากจิงโจวอยา่งสุขใจและมุ่งหน้าไปยังเซี่ยงไฮ้ คนที่อารมณ์ขัดกับทุกคนในกลุ่มคือเปาซวี่ เขาเพิ่งใช้ทริปพักร้อนห้าวันที่ได้จากงานประชุมประจําปีเสร็จ กลับมาจิงโจวได้แค่
ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องแบกกระเป๋าเตรียมไปบินตอ่ ทุกคนพูดคุยกันเรื่องทริปสู่อเมริกาอย่างตื่นเต้นบนรถไฟความเร็วสูงมุ่งหน้าสู่เซี่ ยงไฮ้ มีแค่เปาซวี่ที่นั่งคอตกอยู่กับที่และเหม่อมองภาพรถไฟความเร็วสูงออกตัวอย่าง รวดเร็วด้วยสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก
…
ขณะเดียวกัน ชุยเกิ่งเดินออกจากรถไฟความเร็วสูงในจิงโจวแล้วขึ้นแท็กซี่ตรงไป
เข้าคอร์สอบรมของเว็บจงเต่ียนจงเหวิน เขาถอนหายใจด้วยความรู้สึกเศร้าใจอย่างอธิบายไม่ได้เมื่อเห็นทิวทัศน์เมืองที่
คุ้นเคยด้านนอกหน้าต่าง
“ชีวิตของฉันจะเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจได้ยังไง” ชุยเกิ่งถามคําถามจ้ีใจ ตอนนี้เขามีทั้งหมดสามตัวตนซึ่งได้แก่ทายาทรุ่นสองของตระกูลร่ํารวย นักเขียน
ตัวท็อปของเว็บจงเตี่ยนจงเหวิน และผู้สังเกตการณ์พิเศษของเถิงต๋าคอร์เปอเรชัน ทั้งสามตัวตนมีลักษณะเหมือนกันอยู่หน่ึงอย่าง นั่นคือทําให้แรงจูงใจในการทุ่มเท ทํางานลดลงอย่างมาก พอทั้งสามตัวตนมาร่วมกันก็ทําให้เขาอยู่ในสภาพ ‘มีแรงฮึด เป็นพักๆ ใช้ชีวิตไปวันๆ และเฝ้ารอความตาย’ เมื่อไหร่ที่ในที่สุดก็มีแรงฮึดอยากตั้งใจทํางานขึ้นมา พอผ่านไปสองวันก็จะหมด
ไฟฮึด
ชุยเกิ่งไปๆ กลับๆ ระหว่างเมืองบ้านเกิดกับจิงโจว ไม่ใช่ว่าเขาใ
