ระโยชน์กันทั้ง สองฝ่ายได้ ผู้เขียนส่วนใหญ่ที่ใช้ระบบซื้อลิขสิทธิ์มักขาดทุนหรือไม่ก็มีสภาพไม่สู้ดีนัก นักเขียนที่ใช้ระบบซื้อลิขสิทธิ์มักจะมีผลงานดังๆ บ้าง แต่การซื้อลิขสิทธิ์ หมายความว่านอกจากค่าต้นฉบับแล้ว กําไรนอกเหนือจากนั้นก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขาอีก ซึ่งฝั่งนักเขียนเสียเปรียบมาก กลับกันเพื่อไม่ให้เสียเปรียบ นักเขียนบางคนไม่ได้เขียน โดยใช้ฝีมือเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ สุดท้ายก็เริ่มตามกระแสไม่ทัน โครงเรื่องพัง เขียน ต่อไปก็เปล่าประโยชน์ ถึงจะเปลี่ยนมาใช้ระบบแบ่งค่าตอบแทนก็ไม่มีใครอ่าน ดังนั้นการตอบสนองแรกของชุยเกิ่งตอนที่ได้ยินอีกฝ่ายเชิญให้เข้าระบบซื้อ
ลิขสิทธิ์จึงเป็นการปฏิเสธ แต่พอได้ฟังคําอธิบายของจูซิงอัน ชุยเกิ่งก็ตระหนักว่าระบบซื้อลิขสิทธิ์ของเว็บจงเ
ตี่ยนจงเหวินนั้นแตกต่างจากเว็บไซต์อื่นๆ มาก เรียกได้ว่าแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว ข้อแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือจํานวนคําน้อยมากแต่ค่าตอบแทนสูงลิ่ว!
ยกตัวอย่างจากกรณีของชุยเกิ่ง ถ้าเว็บไซต์อื่นต้องการมาดึงตัวเขา ก็เสนอจ่ายเงิน สูงกว่าส่วนแบ่งค่าตอบแทนที่ได้ตอนนี้เล็กน้อย เพราะยังไงชุยเกิ่งก็เป็นนักเขียนตัวท็ อปของเว็บจงเตี่ยนจงเหวิน ส่วนแบ่งค่าตอบแทนที่ได้จึงสูงมาก ไม่มีช่องให้เพิ่มราคา ได้มากนัก ถ้าพยายามทุ่มเงินดึงตวัก็อาจจะขาดทุนมากกว่าได้กําไร แต่เว็บจงเตี่ยนจงเหวินกลับกําหนดให้เขียนงานในช่วงหนึ่งแสนถึงห้าแสนคํา เท่านั้น ห้ามเกินห้าแส
