ขาจึงน่าจะ รู้สึกผิดมาก
“กัปตันฉินอี้น่าจะตัดสินเช่นน้ันภายใต้อารมณ์ที่ซับซ้อนอย่างที่บอกไป” หัวหน้าคณะกรรมการบริหารสูงสุดถอนหายใจ
“น่าเสียดายจริงๆ เขาเป็นผู้บัญชาการที่เก่งกาจ ถ้าได้รับการฝึกฝนต่อไปน่าจะ ขึ้นมารับตําแหน่งแทนฉันได้เลย”
“มนุษย์สูญเสียอัจฉริยะไปแล้ว”
“ถ้าเราเจอสถานการณ์แบบนี้อีกล่ะ เราคงไม่โชคดีเจอฉินอี้คนต่อไปอีก”
“ไม่ต้องห่วง เซิร์กบนดาวเคราะห์นี้ถูกเรากวาดล้างหมดแล้ว มนุษย์ไม่น่าจะเจอ ศัตรูที่รับมือยากแบบนี้อีก”
“ช่างเถอะ คนตายไปแล้ว สงครามก็จบลงแล้ว คุยเรื่องนี้กันต่อไปก็ไม่ได้อะไร ขึ้นมา สร้างรูปปั้นให้เขาบนบลูสตาร์ มนุษยชาติจะจดจําเขาตลอดไป!”
ภาพของ AEEIS หายไปเงียบๆ ท่ามกลางเสียงถอนหายใจของคณะกรรมการ บริหารสูงสุด ฉากตัดสลับไปที่ผืนอวกาศหมู่ดาวพร่างพราว อสูรขนาดใหญ่เผ่าพันธุ์เซิร์กล่องลอยไปในอวกาศอย่างไร้จุดหมาย หลังสูญเสียราชินีเซิร์ก อสูรตัวนี้ก็สูญเสียสติปัญญาไปโดยสิ้นเชิงและทําได้เพียง
ท่องไปในจักรวาลอย่างไร้จุดหมาย แต่ภายในร่างของอสูรยักษ์มีบ่อฟักไข่ขนาดใหญ่อยู่ บ่อฟักไข่นี้เต็มไปด้วยเมือกใสน่าขยะแขยง ตัวอ่อนซึ่งยังไม่โตเต็มที่นับไม่ถ้วน
ลอยไปมาในเมือก พวกมันก็ปราศจากสติสัมปชัญญะเช่นกัน ในบรรดาตัวอ่อนมากมาย ฉินอี้ลอยตัวขึ้นลงโดยที่ไม่รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่หรือตายไป
แล้ว ตัวเขาไม่ได้โดนเมือกใสของเซิร์กกัดกร่อน แต่กลับสร้างเคราตินสีเทาเข้มขึ้นแทน ทันใดนั้นฉินอ
