ต่ใครจะยอมจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินชั้นหนึ่งกับค่าโรงแรมห้าดาวเองเวลาไป เที่ยว! แถมค่าตั๋วเครื่องบินชั้นหนึ่งกับโรงแรมห้าดาวยังแพงกว่าคอมพิวเตอร์ราคาหลัก
หมื่นหลายเท่า ดังนั้นรางวัลนี้จึงได้รับความสนใจมากที่สุด เนื่องจากปีนี้มีคนร่วมงานเพิ่มขึ้น ปีที่แล้วรางวัลใหญ่แจกแค่สามรางวัล แต่ปีนี้
เพิ่มเป็นหกรางวัล โอกาสชนะรางวัลเพิ่มขึ้นเท่าตัว หลายคนจับจ้องจอใหญ่ด้วยแววตาตื่นเต้น ในใจหวังอยากให้ตัวเองเป็นหนึ่งในผู้
โชคดี ไม่นานรูปพนักงานบนจอใหญ่ก็เริ่มหมนุวนก่อนจะปรากฏรูปของผู้โชคดีทั้งหกคน รูปที่สี่จากด้านซ้ายคือเปาซวี่!
อีกห้าคนหน้าไม่คุ้นเลย น่าจะเป็นพนักงานระดับล่างๆ เพราะยังไงในงานก็มีคนเกือบสองพันคน เผยเชียนรู้จักแค่พวกผู้จัดการ มากสุด
ก็ไม่กี่สิบคน โอกาสที่พวกเขาจะชนะจึงมีน้อยมาก แต่เปาซวี่…
เปาซวี่ไปทํากรรมอะไรมา ต้องได้ไปเที่ยวทุกรอบเลยจริงๆ เหรอ ทุกคนระเบิดเสียงหัวเราะทันทีที่เห็นรูปเปาซวี่บนจอใหญ่
“ฮ่าๆๆ พี่เปาอีกแล้ว!”
“พี่เปาอยู่ไหน ฉันอยากเห็นหน้าพี่เขา!”
“พี่เขาอยู่ลอสแอนเจลิสโน่น ตอนนี้น่าจะเที่ยงคืนแล้ว กว่าพี่เปาจะรู้ข่าวเศร้าก็อีก หลายชั่วโมง”
“สมบูรณ์แบบ จบได้สวย นี่ดีใจที่พี่เปาได้รางวัลนี้มากกว่าได้เองอีกนะเนี่ย!” เผยเชียนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเงยีบๆ ชีวิตนี้ขึ้นอยู่กับโชคชะตาจริงๆ อยู่ไกลถึงลอสแอนเจลิสก็หนีชะตากรรมที่ขีดเส้นไว้แล้วไม่ได้ แถมเปาซวี่ยังเป็นลําดับที่สี่ของค
