ปรโมตให้บอสฉางเพราะมีมิตรภาพต่อกันใช่มั้ย อย่านะ ไลฟ์สต รีมจะเปลี่ยนไปเลย! ถึงสินค้าของเถิงต๋าจะดี แต่บอสหม่าก็ไม่จําเป็นต้องมาโฆษณา เองแบบนี้!”
“บอสหม่ามาไลฟ์สตรีมช้าไป ฉันซื้อเครื่องทะเลาะอัจฉริยะมาแล้ว!” ผู้ชมสับสนกันหมด หม่าหยางไม่หวั่นไหวแมแ้ต่น้อย เขาดําเนินรายการต่อตามบท เพราะยังไงเขาก็จัดไลฟ์สตรีมมาหลายครั้งและรีวิวของมาหลายอย่าง ผ่านอะไร
มากมาย แค่ครั้งนี้ต่างออกไปตรงที่ต้องมารีวิวสินค้าของตวัเอง
“ลําโพงที่ผมจะมาแนะนําวันนี้เป็นสินค้าที่ซื้อได้ตามสภาพการเงินของคุณเอง ถึง จะโดนต้ม แต่ก็เสียหายไม่มาก
“ตัวแรกคือลําโพงซาวด์บาร์นําเข้าราคาห้าพันห้าร้อยหยวน สเป็กคือ… ตัวที่สอง…
“ส่วนเครื่องทะเลาะอัตโนมัติตัวนี้ ถึงจะขายราคาสองพันกว่าหยวน แต่สเป็ก ต่างๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับลําโพงราคาสองพันหยวนที่วางขายในจนี…” หม่าหยางพูดตามบทที่เฉินยู่เฟิงเขียนไว้ให้และแนะนําลําโพงทุกตัว สไตล์การไลฟ์สตรีมหม่าหยางจะบอกทิศทางของสินค้าไว้ตั้งแต่ประโยคเปิด ถ้า เป็นสินค้าที่ไม่ได้คุณภาพและไม่ตรงกับมาตรฐานสิ่งแวดล้อม เขาจะจั่วหัวว่า ‘แนะนํา สินค้าที่ไม่ควรซื้อ’ แต่ถ้าเป็นสินค้ามีคุณภาพ คุ้มค่ากับราคา และค่อนข้างเป็นที่นิยม จะจั่วหัวว่า ‘ซื้อตามสภาพการเงินของคุณ’ แต่ไม่ว่าจะพูดเปิดแบบไหน เขาก็เจาะลึกถึงรายละเอียดทุกแง่มุมของสินค้า รวม
ไปถึงข้อดีและข้อเสยี นอกจากนั้น จะไม่มีการพูดประมาณว่า ‘ของมันต้องมี’ เด็
