เอียด เราก็ต้องใส่เข้าไปให้หมดอยู่แล้วสิ! รีบเตรียมตัวกันเร็วเข้า!” เฉินยู่เฟิงสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล เขารีบเรียกทีมงานที่เหลือมารวมตัว ก่อนจะให้แต่ละคนรับผิดชอบส่วนต่างๆ เพื่อเร่งเตรียมตัวให้พร้อมภายในเวลาที่ เหลืออยู่ ส่วนหม่าหยาง เขาถือเครื่องทะเลาะไว้ในมือและกดสวิตช์อย่างต่อเนื่อง รอให้
เครื่องผลักกลับ เขาเล่นอยู่อย่างนั้นไมจ่บไม่สิ้น
…
ขณะเดียวกัน เผยเชียนเพิ่งกินข้าวเช้าเสร็จแล้วเข้าไปทํางานที่ออฟฟิศ ตรุษจีนใกล้เข้ามา กิจการส่วนใหญ่ทํางานของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขา
สัมผัสได้ว่าทุกคนไมอ่ยู่ในอารมณ์อยากทํางานเท่าไหร่ เผยเชียนพอใจกับเรื่องนี้มาก เขาอยากให้ทุกคนทําตัวเอื่อยเฉื่อยแบบนี้ต่อไป พอถึงห้องทํางาน สิ่งที่เขาทําเป็นอันดับแรกคือเรียกเลขาซินเข้ามาหา แล้วถามเธอ
ว่าแคมเปญโฆษณาเทศกาลฤดใูบไม้ผลิที่บอกให้จัดเป็นยังไงบ้าง เลขาซินหยิบสมุดโน้ตเล่มเล็กออกมาและรายงานอย่างมีระเบียบแบบแผน “ตอนนี้งานโปรโมตหลักๆ จะอยู่ในจิงโจว รวมถึงปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กว่างโจว เผิงเฉิง และเมืองใหญ่อื่นๆ โดยมีทั้งโฆษณาในรถไฟใต้ดิน ป้ายบิลบอร์ด และอื่นๆ ทุกอย่าง เตรียมการไว้หมดแล้วค่ะ
“งานโฆษณาจะเน้นไปที่อุตสาหกรรมหน้าร้านเป็นหลัก เช่น ร้านอินเทอร์เน็ตโมห ยู โมหยูเดลิเวอรี่ อพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย นี่เฟิงโลจิสติกส์ ฟิตเนสฝากประจํา และอื่นๆ โดยจะจ้างคนที่มีชื่อเสียงมาเป็นแบรนด์แอมบาสเตอร์ สื่อสําหรั
