อนต่ําแต่ได้ค่าคอมมิชชันสูงคอืสิ่งที่เขาคาดหวัง ถึงเงินเดือนสี่หมื่นหยวนต่อเดือนจะเป็นรายได้ที่สูงสําหรับคนส่วนใหญ่ แต่ก็ไม่ น่าพอใจสําหรับเมิ่งชั่ง เพราะเงินเดือนของเขาเลยตัวเลขนั้นไปแล้วตอนที่เคยเป็น ผู้บริหารในบริษัทใหญ่ ถึงจะไม่ได้เข้าทํางานในบริษัทใหญ่ ก็มีบริษัทอีกหลายแห่งที่ ให้เงินเดือนสี่หม่ืนหยวนกับเขาได้ เขาไม่จําเป็นต้องรับเงินเดือนตายตัวที่สี่หมื่นหยวน จากบอสเผยเลย
อีกอย่างถ้าต้องจ่ายหนี้ด้วยเงินเดือนสี่หมื่นหยวน หักภาษีและค่าใช้จ่ายต่างๆ ใน
ชีวิตประจําวันแล้ว ก็จะจ่ายหนี้ได้ปีละสามแสน ต้องจ่ายยาวๆ ไปอีกยี่สิบปี คนเราจะมีชีวิตอยู่ได้กี่สิบปีกัน
ตลอดเวลานั้น เขาก็ต้องเป็นลูกหนี้ตามคําพิพากษาไปตลอด ซึ่งมีข้อจํากัด มากมาย จะเดินทางไปไหนก็ขึ้นเครื่องบินไปไม่ได้ เรื่องซื้อบ้าน ไปเที่ยว พักร้อน หรือไปต่างประเทศน่ีลืมไปได้เลย กว่าจะใช้หนี้หมด อายุก็จวนเข้าวัยเกษียณแล้ว ว่าง่ายๆ คือ เขาต้องใช้ชีวิตโง่ๆ
ไปตลอด คงไม่น่าจะคิดหาทางตั้งตัวใหม่ตอนอายุห้าสิบหกสิบ เพราะเป็นไปไม่ได้เลย ถ้าเป็นเมื่อหลายสิบปีก่อนก็อาจจะพอมีโอกาส แต่ตอนนี้เป็นไปไม่ได้อีกแล้ว บางครั้งเมิ่งชั่งรู้สึกว่ายอมติดคุกสักสามปีน่าจะดีกว่าถ้าทําให้ปลดหนี้ได้ เพราะมี
หลายคนที่เริ่มกจิการตัวเองหลังออกจากคุก ดีกว่าต้องมาจ่ายหนี้ไปอีกยี่สิบปี กลับกันถ้าคํานวณจากค่าคอมมิชชันสองแสนหยวนที่บอสเผยจะจ่ายให้ เขาก็จะ
จ่ายหนี้หม
