บทที่ 799 การแข่งขันใกล้เข้ามา (1)
วันจันทร์ที่ 26 ธันวาคม เผยเชียนตื่นตามปกติในตอนเช้า เขาลุกจากเตียงอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก จากนั้น
ก็ไปแปรงฟันล้างหนา้
“วันนี้ไม่เข้าออฟฟศิดีกว่า…
“ให้ตายเถอะ ตั้งแต่วันนี้ไปต้องลุยอ่านหนังสือหนักเลย!” เผยเชียนแปรงฟันอย่างหงุดหงิดขณะตัดสินใจ สองวันที่ผ่านมาคือวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เผยเชียนจําไม่ได้ว่าตัวเองทําอะไรไปบ้าง
ดูเหมือนเขาแค่นอนอืดอยู่ห้อง เล่นเกม และไถดูอินเทอร์เน็ตจนหมดเวลาไปสองวัน เผยเชียนตั้งใจว่าจะไปหาที่เงยีบๆ อ่านหนังสือ แต่ปัญหาคือ ใครๆ ก็รู้ว่าเวลาก็เหมือนน้ําในฟองน้ํา ถ้าบีบก็มีน้ําไหลออกมา แต่
บางครั้งก็ไม่มีแรงพอที่จะบีบ เผยเชียนรู้สึกว่าเวลาของเขาเหมือนน้ํากลางทะเลทราย เพราะมักจะหมดไปด้วย
ความไวแสงถ้าใช้ไปอย่างไม่ระวัง ปัญหาใหญ่อีกอยา่งคือสภาพจิตใจของเขา ตั้งแต่จันทร์ถึงศุกร์ บริษัททํางานตามปกติ เผยเชียนต้องคอยจับตาดูสถานการณ์ และจัดการเรื่องต่างๆ อยู่เรื่อยๆ เช่น ต้องตัดสินใจ ซึ่งสูบพลังเขาไปบางส่วน ทําให้ ไม่มีเวลาทวนหนังสือ วันเสาร์อาทิตย์ บริษัทหยุดก็จริง ตามหลักแล้วเผยเชียนมีเวลาให้ทวนหนังสือ
แต่พออยู่ห้องก็ขี้เกียจเกินกว่าจะขยับตวั
เขายุ่งมือเป็นระวิงตั้งแต่จันทร์ถึงศุกร์ วันหยุดสุดสัปดาห์ก็ควรพักผ่อนสักหน่อย
ไม่ใช่เหรอ แต่ไม่รู้ทําไม เวลากลับหายวับไปหมด เผยเชียนจําไม่ได้ว่าตัดสินใจว่าต้ังแต่วันนี้ไปจะอ่านหนังสือให้เต็มท่ีม
