เลย! งั้นเรารีบไปฝึกกันเถอะ ผม
รอไม่ไหวแล้ว!”
…
สองชั่วโมงต่อมา เจ้าซวี่หมิงกับสมาชิกของสองสโมสรก็มาถึงหน้าทางเข้า
Courtyard by Marriott แบบตาจะปิด
ถึงโรงแรมนี้จะไม่ได้อยู่ไกลจากสนามบิน แต่ก็ต้องเสียเวลากับเรื่องสัมภาระและ
การจัดการเรื่องต่างๆ ที่สนามบิน สมาชิกทีมต่างก็เหนื่อยอ่อนกันเล็กน้อย รู้สึกว่าตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะความ อดทนล้วนๆ ถึงจะนอนไปหลายชั่วโมง แต่ก็นั่งชั้นประหยัดเลยหลับได้ไม่สบายเท่าไหร่ พวก เขามักตื่นเรื่อยๆ ทุกสองสามชั่วโมง พอตื่นก็หลับต่อยากเพราะความไม่สบายตัว ทํา ได้แค่ดูหนังแก้เบื่อ สรุปแล้วไม่มีใครได้พักผ่อนเต็มที่ พวกเขาล้าจากการเดินทางไกล เสื้อผ้ายับยู่ยี่ ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ทุกคนแทบอดในไม่ไหวที่จะเข้าโรงแรมเพื่ออาบน้ําและ พักผ่อน
เจ้าซวี่หมิงคิดว่าดีแล้วที่พวกชั้นธุรกิจได้ลงเครื่องก่อน ไม่งั้นคงน่ากระอักกระอ่วน
ใจสุดๆ ถ้าเจอกันอีกที่สนามบิน!
เขานึกภาพพวกอู๋เยว่เดินออกจากห้องโดยสารชั้นธุรกิจในสภาพสดใสได้ พอกลับ
มามองสภาพตัวเอง… ไม่อยากจะคิดเลยจริงๆ ในที่สุดก็มาถึงโรงแรม!
สมาชิกทีมมองตึกโรงแรม Courtyard by Marriott ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ร่างกายอันเหนื่อยล้าจากการเดินทางยาวไกลพลันฟื้นแรง ดวงตาของพวกเขาเปี่ยมไป ด้วยความตื่นเต้น โรงแรมที่ Finger Games จองให้สโมสรต่างๆ พักในการแข่งขันครั้งนี้ก็คือที่ Courtyard by Marriott นี่แหละ พวกเขาสามารถพักต่อ