ล่านี้และไม่เคย
เห็นหมายเลขประจําตวัพวกนั้นเลยด้วยซ้ํา กลางอวกาศมืดมิดที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว บนพื้นผิวดาวเคราะห์และในรังแมลง เขา
เห็นเพียงคําขอกําลังเสริมกะพริบไม่หยุดราวกับดวงดาวส่องแสงนับไม่ถ้วน ศึกครั้งนี้แตกต่างจากการจําลองที่ผา่นมา แต่ก็ให้ความรู้สึกคุ้นเคย ฉินอี้ไม่รู้ว่าการปฏิบัติการนี้จะประสบความสําเร็จหรือไม่ เขาได้แต่ทําตามการ
ฝึกซ้อมที่ผ่านมาและเลือกตัวเลือกที่ตัวเองคิดว่าถูก
“ตายไป วิญญาณของฉันจะพบความสงบสุขบนฟ้าพร่างพราวน้ีไหมนะ” ไม่มีใครตอบคําถามของเขา มีเพียงเสียงเยียบเย็นของ AEEIS ดังขึ้น “ระวัง!
ยานบัญชาการกําลังถูกคุกคามหนัก เมื่อยานบัญชาการโดนทําลาย AEEIS จะเข้า ควบคุมทุกยูนิต ผู้บัญชาการ โปรดเตรียมการให้พร้อม!” ครั้งนี้ AEEIS ไม่ต้องเตือน ฉินอี้ก็เตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว เขาซูมเข้าเพื่อดูยานรบลําแล้วลําเล่าพุ่งเข้าสู่จุดที่แมลงรวมตัวกันหนาแน่น ก่อน ดอกไม้ไฟจะส่องประกายสว่างไสวในห้วงอวกาศมืดมิด เขารู้ว่าอีกไม่นาน ตัวเองก็จะ กลายเป็นดอกไมไ้ฟที่สุกสว่างที่สุด
“AEEIS ฉันจะเป็นผู้บัญชาการคนสุดท้ายรึเปล่า” ฉินอี้แปลกใจที่ AEEIS ไม่ตอบ หลังจากยานรบที่เหลือไม่กี่ลําเข้าใกล้ยานบัญชาการ ฉินอี้ก็กดปุ่มระเบิดสุดท้าย
จากนั้นก็หลับตาลงดว้ยความโล่งอก ที่น่าแปลกคือ เขาไม่รู้สึกอะไรมากนักแม้จะเป็นช่วงสุดทา้ยของชีวิต ราวกับว่าเขารอช่วงเวลานี้มานาน
เขาไม่รู้เลยว่าต่อไปจะเกิดอะไ
