พื่อเตรียมทุ่มโจมตมีนุษยชาติเต็มกําลัง… หลังจากความล้มเหลวในศึกครั้งนี้ ความหวังของมนุษยชาติในการโค่นเซิร์กก็
หายวับไป AEEIS จึงบอกว่าโอกาสชนะศึกตัดสินระหว่างมนุษย์กับเซิร์กคือศูนย์ ฉินอี้หลับตาพร้อมกับสูดหายใจลึก ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาก็พูดขึ้น “เริ่มใหม่” ภาพรอบกายถอยกลับอย่างรวดเร็ว การรบที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เล่นย้อนกลับอยู่
เบื้องหน้าฉินอี้
เขาตรวจสอบทุกการตัดสินใจอีกครั้ง ฉากเหตุการณ์ต่างๆ หยุด ย้อนกลับ และ
เล่นช้าลงสลับไปมาไมห่ยุด…
แต่ไม่ว่าจะเค้นหัววิเคราะห์และเปลี่ยนแปลงกลยุทธ์ยังไง ก็ไม่สามารถเปลี่ยน
ความจริงที่ว่าศึกตัดสินนั้นตอ้งพบกับความล้มเหลว ฉินอี้แทบทนต่อไปไม่ไหว รอยคล้ําใต้ตาหนักขึ้น จิตใจย่ําแย่ลงเรื่อยๆ เขาอาศัย ความศรัทธาในการไปต่อ แต่ไม่ว่าจะใช้กลยุทธ์ไหน ผลลัพธ์สุดท้ายก็คือความ ล้มเหลวอยู่ดี สําหรับเขาแล้ว สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดไม่ใช่ความตาย แต่เป็นชะตากรรมของ
มนุษย์ที่ต้องแบกไว้บนบ่า ซึ่งชะตากรรมนี้คือความตาย เขาไม่รู้ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ ไม่รู้ด้วยว่าที่อดทนทําอยู่นี้มีความหมายอะไรรึ เปล่า ความรู้สึกนี้เหมือนเขาถูกทรมานโดยมองไม่เห็นอนาคต แม้แต่ทหารอย่างฉินอี้ที่ เคยเห็นความเป็นความตายต่อหน้าก็ยังไม่สามารถทานทนความกดดันมหาศาลและ ความสิ้นหวังนี้ได้ไหว…
…
ลู่จือเหยารู้สึกกดดันมากหลังได้อ่านบท เนื้อเรื่องส่วนที่ผ่านมาเต็มไปด้วยเหตุการณ์หักมุม อารมณ์ของฉิน
