ยู่กับ
ความขมขื่นที่ FV ผ่านเข้ารอบน็อกเอ้าต์ได้สําเร็จ หลังจากนั่งแกร่วอยู่นาน เผยเชียนก็ลุกยืน ตั้งใจว่าจะไปหลังเวทีเพื่อเช็ก
สถานการณ์ของสโมสร FV ตอนแรกเป็นทีมระดับล่างสุดแท้ๆ ไหงกลายร่างเป็นทีมออลสตาร์ไปได้ เผยเชียนคงนอนหลับไม่สนทิถ้ายังไม่รู้สาเหตุที่ชัดเจน สนามแข่งนี้จัดที่สตูดิโอในห้าง ไม่ได้ใหญ่หรือเป็นทางการมากนัก เผยเชียนเดิน
ไปรอบๆ สักพักก็เจอโซนหลังเวทีที่กันไว้สําหรับนักกีฬา แฟนๆ บางส่วนรวมตัวกันอยู่ด้านนอกโซนหลังเวทีเพื่อรอพบนักกีฬาที่ตัวเองชื่น ชอบ ทีมงานของทางออฟฟิเชียลกําลังง่วนกับเรื่องอื่นอยู่เนื่องจากเกมจบไปได้พักหนึ่ง แล้ว มีแค่โค้ชและผู้จัดการสโมสรคอยยืนกันด้านนอกไม่ให้แฟนคลับผู้คลั่งไคล้เข้าไป รบกวนนักกีฬา เผยเชียนเห็นห้องของสโมสร FV ซึ่งก็ดูค่อนข้างจน ตรงประตูมีกระดาษสภาพน่า
เศร้าแปะไวว้่า ‘ห้องรับรองสโมสร FV’ ผู้จัดการลู่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่หน้าประตู ดูเหมือนกําลังติดต่อกับคนขับรถที่จะมา รับพวกเขา เสียงถกเถียงกันของนักกีฬาสโมสร FV ดังออกมาจากในห้อง พวกเขา น่าจะกําลังคุยกันเรื่องการแข่งขันวันนี้ เผยเชียนเดินเข้าไปหา
“ขอโทษด้วยครับ นักกีฬากําลังทบทวนหลังการแข่งขันอยู่ ไม่ว่างถ่ายรูปหรือ เซ็นชื่อให้… เอ๊ะ? คุณคือ…” ผู้จัดการลู่กับเผยเชียนเคยเจอกันแค่ครั้งเดียว แถมเผยเชียนเองก็ใส่แมสก์อยู่
อีกฝ่ายจึงจําเขาไม่ได้ทันที
เผยเชียนดึงแมสก์ลงเล็กน้อย “ผมเอง” ผู้จัดการลู
