่งจิตมารทุกด้าน เทพทั้งสองถูกกดขี่อย่างทรมาน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้
เจียงฉางเซิงเกิดความสนใจขึ้นมา เขาสังเกตอยู่นานมาก ไม่ได้เข้าไปชี้แนะกุยหลี แต่ปล่อยให้นางเติบโตอย่างอิสระ
…
ท่ามกลางความมืดมิด ฤทธาจารย์นั่งขัดสมาธิอยู่ อักขระมหามรรคาจำนวนมากขยับแสงวูบวาบอยู่รอบตัว อักขระแต่ละตัวต่างกัน ล้วนซับซ้อนเข้าใจยากทั้งสิ้น
ฤทธาจารย์ลืมตาขึ้นช้าๆ ก่อนจะถามด้วยแววตาที่ซับซ้อน “เจ้ามาด้วยเหตุอันใดกัน”
“ศึกนี้สร้างความโกลาหลไปทั่ว ไม่อยากสนใจก็คงยากแล้ว”
เสียงหนึ่งดังมาจากความมืดมิดข้างหน้า จากนั้นก็เป็นเงาร่างหนึ่งก้าวออกมา
เจียงฉางเซิง!
เมื่อพบเจียงฉางเซิง ฤทธาจารย์ก็ถอนหายใจก่อนจะพูดเสียงเบา “ในยุคที่ข้าไร้พ่ายก็เคยได้ยินตำนานของประมุขแห่งนับอนันต์มาแล้ว น่าเสียดาย ในช่วงชีวิตข้าไม่เคยพบห้วงสมุทรแห่งมหามรรคาปรากฏขึ้นมาก่อน ก็เลยไม่เคยพบประมุขแห่งนับอนันต์”
เจียงฉางเซิงตอบกลับ “ประมุขแห่งนับอนันต์แข็งแกร่งจริงๆ เจ้าแพ้ได้อย่างไม่ต้องละอายใจเลย”
ฤทธาจารย์จ้องมองเขาพลางถาม “ถ้าเป็นเจ้าล่ะ จะชนะได้หรือไม่”
“ข้ายังไม่แน่ใจในพลังทั้งหมดของเขา”
เจียงฉางเซิงพูดเชิงครุ่นคิด เขาเติมประโยคหนึ่งในใจ ‘ถ้าข้าทุ่มพลังทั
