ภายใต้เถิงต๋าคอร ์เปอเรชันทยอยมาถึงที ละคน พวกเขาทักทายและกอดกันอย่างอบอุ่น เป็ นภาพแห่งความ ปรองดอง
“ไม่เจอกันนานเลย! โปรเจ็กต์เป็ นยังไงบ้าง”
“โอเคดี เป็ นเพราะการแนะน าแนวทางจากบอสเผยเลย”
“เอ้อ ผมว่าจะบอกคุณว่ามีเรื่องอยากขอความร่วมมือจากคุณ สักเล็กน้อย”
“ได้สิ เราให้ความร่วมมือแน่นอน! ถ้าอยากได้อะไรก็บอกเลย นะ!”
เหล่าผู้จัดการกิจการพูดคุยหัวร่อต่อกระซิกระหว่างเดินเข้ามาใน ภัตตาคารไร ้ชื่อแล้วนั่งประจาที่
้
ผ่านมานานแล้วที่ผู้จัดการกิจการทั้งหมดได้มารวมตัวกัน
ถึงจะจองเหมาภัตตาคารไร ้ชื่อไว้ทุกวันที่ 20 แต่บอสเผยก็ใช ้จัด เลี้ยงหลายๆ อย่าง เช่น ต้อนรับบอสบริษัทต่างๆ เลี้ยงกิจการที่สร ้าง ผลงานได้โดดเด่นเพื่อเป็ นขวัญกาลังใจและอื่นๆ ไม่ค่อยมีโอกาส มากนักที่เหล่าผู้จัดการกิจการจะได้มารวมตัวกินเลี้ยงกัน
ถึงผู้จัดการกิจการต่างๆ จะติดต่อหากันเป็ นประจ า แต่พวกเขาก็ ยุ่งมากทีเดียว จึงไม่ค่อยมีโอกาสนัดรวมตัวกินข้าวกัน
ไม่มีการแข่งขันกันระหว่างกิจการ งานก็ไม่ได้กดดันมาก ผู้จัดการส่วนใหญ่รู ้จักกันดีและสนิทกันมาก บรรยากาศจึงเต็มไป ด้วยความครึกครื้น
มีผู้จัดการกิจการบางคนไม่ได้มา เช่น ชิวหง เพราะก าลังจัดการ เรื่องศูนย์พัฒนาของโปรเจ็กต์ล้มลุกคลุกคลานอยู่ที่ปักกิ่ง
ผู้จัดการใหม่ไม่กล้าพูดคุยกับผู้จัดการรุ่นพี่มากนั้น อย่างเหลียง ชิงฟานก็ใช ้โอกาสนี้ทาความรู ้จักกับผู้จัดการคนอื่นๆ
ไม่นานบอ
