เสี่ยวซุนรออยู่ในรถแล้ว เผยเชียนดื่มไปไม่น้อยจึงรู ้สึกง่วงขึ้นมา หน่อยๆ ในตอนบ่าย พอบอกลาทุกคน เขาก็ขึ้นรถกลับไปพักผ่อน
หลังจากมองบอสเผยกลับออกไป หลินหวาน จางหยวน และหมิ่ง จิ้งเชาก็รวมตัวคุยเรื่องที่เกิดขึ้นบนโต๊ะอาหาร
จางหยวนดูสับสน “ค าถามสามข้อของบอสเผยกับอีรีกต้องการ สื่ออะไร
“ไม่มีคาถามไหนดูสาคัญมากขนาดนั้นเลย
“ค าตอบก็ดูก ากวม ไม่รู ้ตรงไหนจริง ตรงไหนหลอก
“แต่ทั้งสองก็ดูพอใจกับคาตอบที่ได้มากๆ มันเหมือน…
“เหมือนปริศนาที่ผมคิดไม่ออก”
จางหยวนงงมาก
หมิ่งจิ้งเชาพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ ทั้งสองคนเหมือนจะคุยกัน เยอะ แต่ก็เหมือนไม่ได้พูดอะไรเลย
“บางข้อมูลดูส าคัญ แต่ดูจากความสามารถในการหาข้อมูลของ ทั้งสองฝ่ายแล้ว ไม่ช ้าก็เร็วเดี๋ยวก็ได้ข้อมูลพวกนี้มาอยู่ดี
“แถมคนอื่นๆ ที่ร่วมโต๊ะก็อาจคิดสงสัย ถึงอีรีกจะบอกความจริง เราก็อาจจะไม่เชื่อ แล้วคิดไปในทางตรงข้าม…
“ไม่เห็นเข้าใจเลย”
