ก็เป็ นเรื่องดีที่หม่าหยางแจกเงินบนเว่ยป๋ อ แต่ทาไมถึงแจกไม่ถี่ เท่าเดิม ถึงเงินที่แจกแต่ละครั้งจะจานวนเท่าเดิม แต่พอจัดไม่บ่อย เหมือนเดิม ก็ผลาญเงินได้น้อยลง
หม่าหยางตอบ “ไม่ใช่ว่าผมไม่ใส่ใจนะพี่เชียน ประเด็นคือ ตอน แรกมีคนมาขอให้เติมเต็มความฝันเยอะมาก แต่ตอนนี้มีน้อยลง เรื่อยๆ คอมเมนต์บนเว่ยป๋ อก็น้อยลงเรื่อยๆ เหมือนกัน ในฐานะ ‘นัก ลงทุนเพื่อฝัน’ ผมต้องพิจารณาโอกาสลงทุนอย่างละเอียด ไม่ใช่จะ ให้เงินใครไปก็ได้”
เผยเชียนสับสนเล็กน้อย “เอ่อ… จริงๆ ความหมายของค าว่า ‘ฝัน’ ก็ค่อนข้างกว้าง เราลดมาตรฐานลงหน่อยก็ได้”
หม่าหยางโบกมือ “โห่ พี่เชียน ผมก็วางมาตรฐานให้กว้างๆ แล้ว แต่ถ้าพวกเขาไม่มีแพชชันในความฝัน จะให้นับว่าเป็ นความฝันได้ไง
“บางคนแค่คอมเมนต์สั้นๆ ยังไม่ตั้งใจเขียน ผมก็เชื่อได้ยากว่า เป็ นฝันพวกเขาจริงๆ รึเปล่า
“ผมถึงขั้นให้คนรวบรวมฝันทั้งหมดจัดใส่ตารางเอาไว้ ผมบอกพี่ เลยนะ ถึงผมจะไม่ใช่คนเก่ง แต่ผมก็หัวดี ไม่มีใครหลอกผมได้ หรอก!”
เผยเชียนเงียบไป
ดูเหมือนจะเกินจริงไปหน่อยที่จะคาดหวังให้ไอ้หม่าแจกจ่ายเงิน โดยไม่มีข้อจ ากัดอะไรเลย
