“เราอยู่ในสังคมที่ปกครองด้วยกฎหมาย ถึงเราจะไม่มีเจตนาท า ร ้ายคนอื่น แต่เราก็ไม่ควรมองข้ามการปกป้ องตัวเองจากคนอื่น
“งั้นเอางี้ แกเสียสละเพื่อบริษัทด้วยการเผยโฉมหน้าตัวเองต่อ สาธารณะ เพื่อให้มั่นใจเรื่องความปลอดภัยส่วนบุคคลของแก ฉัน จะจ้างบอดี้การ ์ดให้ ฉันให้งบจ้างเดือนละหนึ่งแสนหยวน เขาต้อง ปกป้ องแกได้ดีเยี่ยมแน่นอน!”
หม่าหยางผงะไป “งบสูงไปรึเปล่าพี่ ไม่ต้องทาถึงขนาดนั้นหรอก”
เผยเชียนส่ายหน้า “เฮ้ย อย่าพูดแบบนั้นสิ งานของแกจาเป็ นต้อง มีบอดี้การ ์ด ห้ามปฏิเสธ”
ถึงปากจะบอกว่าไม่ต้อง แต่หม่าหยางก็แสนดีใจที่เห็นเผยเชียน ยืนกราน “โอเคพี่ ผมยอมรับข้อตกลงของบริษัทก็ได้!
“เอ้อใช่ พี่เชียน ช่วงนี้มีเพื่อนๆ มาขอตั๋วลีก GPL จากผม ผม บอกว่าบริษัทมีกฎระเบียบเรื่องนี้และตั๋วก็เป็ นของซื้อของขาย แต่ พวกนั้นไม่เชื่อ ผมเลยอยากมาขอคาปรึกษา”
เผยเชียนพยักหน้า “อืม… ฉันให้ตั๋วแกได้ แต่ให้ได้ไม่เยอะนะ
“เอางี้มั้ย เดี๋ยวฉันไปคุยกับฉางหยางเกมส์ให้กันตั๋วส่วนหนึ่งไว้ ให้พนักงานในบริษัท แต่ต้องมีการควบคุมจานวนตั๋วและที่นั่งอย่าง เข้มงวด ห้ามให้มั่วซั่วเด็ดขาด”
ตอนนี้หม่าหยางกลายเป็ นคนดังในมหาวิทยาลัยไปแล้ว
