หลังจากท่านอัครจักรพรรดิไฮ่เทียนจากไป เต้าคุนหลุนก็ครุ่นคิดสิ่งที่เขาพูดมาตลอด ห้วงสมุทรแห่งมหามรรคาที่ให้กำเนิดพลังชีวิตแห่งมหามรรคาย่อมไม่ธรรมดา บรรดาวิถีบำเพ็ญที่ดำรงอยู่ในพันมหาโลกา หากไม่พัฒนาก็มีแต่จะถอยหลัง ถ้าห้วงสมุทรแห่งมหามรรคามีโชควาสนาอันยอดเยี่ยมอยู่จริง วิถีเซียนจะพลาดโอกาสได้เช่นไร
ด้วยเหตุนี้ หลังจากเขาใคร่วครวญอยู่ครึ่งชั่วยาม ก็ขยับตัวเดินทางไปเยือนตำหนักเมฆาม่วง
“อืม ข้าทราบแล้ว เจ้ากลับไปเถิด”
หลังจากฟังเต้าคุนหลุนกล่าวจบ เจียงฉางเซิงก็เอ่ยตอบอย่างนิ่งสงบ
เต้าคุนหลุนรีบคำนับขอตัวออกไป หลังจากก้าวออกจากตำหนักเมฆาม่วงแล้วเขาก็ยิ้มเยาะตนเอง นั่นสินะ ไม่ว่าสิ่งใดก็ปิดบังท่านอาจารย์ไม่ได้หรอก
ในเวลาเดียวกันนั้น หัวใจของเจียงฉางเซิงกลับไม่นิ่งสงบ เริ่มจากพานพบห้วงสมุทรกำเนิดฟ้า วันนี้ยังมีห้วงสมุทรแห่งมหามรรคาโผล่ออกมาอีก หากจะบอกว่าสองสิ่งนี้ไม่เกี่ยวข้องกัน เขาย่อมไม่เชื่อ
จิตของเขาพุ่งผ่านกาลเวลามุ่งหน้าไปยังห้วงสมุทรกำเนิดฟ้าทันที เมื่อมาถึงใจกลางของพายุฝนที่ซัดกระหน่ำ เจียงฉางเซิงก็ตะโกนเรียกทัณฑ์ริษยา
กลุ่มเมฆอสนีบาตแหวกออก ทัณฑ์ริษยาปรากฏกาย เขาถามอย่างสงสัยใคร่รู้ “มีธุ
