เมิ่งชั่งที่อยู่บนเวทีกลำยเป็ นศูนย์กลำงควำมสนใจ เขำยืนอยู่ ท่ำมกลำงนักลงทุน ก ำลังบันทึกช่องทำงกำรติดต่อของแต่ละคนไว้
หลังจำกส่งนักลงทุนทุกคนกลับตำมมำรยำท เมิ่งชั่งก็พักจิบน้ำ พร ้อมกับปำดเหงื่อออกจำกหน้ำผำก
“เฮ้อ… ไม่น่ำขอให้บอสหม่ำถำมค ำถำมเลย ไม่คิดเลยว่ำจะ ส่งผลตรงข้ำม
“แต่ยังไงก็ไม่น่ำรอด
“ดูจำกสถำนกำรณ์ตอนนี้แล้ว ถึงไม่ขอ บอสหม่ำก็น่ำจะถำมเอง
“ชำยหน้ำใหญ่ยำวคนนั้นดูโง่แค่ในเบื้องหน้ำ เหมือนว่ำไม่รู้ อีโหน่อีเหน่อะไร แต่จริงๆ น่ำจะจงใจแสดงออกให้คิดแบบนั้น จุดประสงค์คงเพื่อทำให้คนอื่นระวังตัวน้อยลง
“ใช่ ถ้ำเป็ นไอ้งั่งจริงจะเป็ นมือขวำที่บอสเผยไว้ใจได้ยังไง วันนี้ เกือบไปแล้วจริงๆ ถ้ำเผอเรอกว่ำนี้น่ำจะพลำดได้
“ถึงจะได้รับผลกระทบนิดหน่อย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ใน อนำคตต้องระวังตัวมำกกว่ำนี้
“เถิงต๋ำนี่น้ำนิ่งไหลลึกกว่ำที่คิด”
แน่นอนว่ำ เมิ่งชั่งเองก็สังเกตเห็นปัญหำเดียวกับที่หลี่สือเห็น เหมือนกัน เขำไม่ได้รู ้สึกชัดเจนขนำดนั้นตอนอยู่บนเวที แต่พอยิ่งได้ คิด ก็ยิ่งรู้สึกว่ำมีอะไรไม่ชอบมำพำกล
