เมิ่งชั่งผงะไปอีกครั้ง “ในทำงทฤษฎี เป็ นผลลัพธ ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ครับ”
หม่ำหยำงพยักหน้ำและไม่ได้ถำมอะไรต่ออีก แต่เขำดันคิดออก อีกค ำถำม
“กำรผนวกรวมหลำยมิติหมำยควำมว่ำยังไง ผมไม่เข้ำใจ
“ช่วยอธิบำยได้มั้ยครับ”
หม่ำหยำงมองเมิ่งชั่งบนเวทีด้วยสำยตำจริงใจ
กำรบรรยำยสองชั่วโมงนั้นยำวเกินไป หม่ำหยำงฟังเป็ นช่วงๆ เลยจำคำอื่นไม่ได้ มีแค่ ‘กำรผนวกรวมหลำยมิติ’ ที่ยังติดลึกอยู่ใน หัว
เมิ่งชั่งอึ้งไปอีกครั้ง
ไม่เข้ำใจได้ไงเนี่ย
ถึงจะเป็ นคำที่เขำประดิษฐ ์ขึ้นมำเอง แต่ก็ไม่น่ำจะเข้ำใจยำก ขนำดนั้นนี่
บ้ำมำกๆ ที่นำยไม่เข้ำใจ แถมยังกล้ำบอกว่ำตัวเองไม่เข้ำใจต่อ หน้ำนักลงทุนมำกมำยขนำดนี้ด้วย นี่จะให้ฉันอธิบำยอีกรอบเหรอ
ถึงจะฟังดูเป็ นคำถำมที่โง่เง่ำสุดๆ แต่เมิ่งชั่งก็เลิกประเมินอีกฝ่ ำย ต่ำเกินไปและระแวดระวังตัวขึ้นมำ
รองประธำนฝ่ำยกำรลงทุนของเถิงต๋ำคงไม่โง่แบบนั้นหรอก
