หลังจำกจัดกำรงำนวันนี้เสร็จ อู๋ปินก็หันมองเวลำ ตอนนี้ใกล้ได้ เวลำกลับบ้ำนไปพักผ่อนแล้ว
ตอนนั้นเองมือถือของเขำก็ดัง เป็ นสำยที่ไม่รู ้จัก
“ฮัลโหล?” อู๋ปินรับสำย
เสียงสุภำพมำกๆ ดังขึ้นจำกปลำยสำย
“สวัสดีครับ คุณอู๋จำกเถิงต๋ำใช่มั้ยครับ ไม่ทรำบว่ำตอนนี้สะดวก คุยรึเปล่ำครับ”
อู๋ปินขมวดคิ้วเล็กน้อยและไม่ได้ตอบคำถำมตรงๆ “มีอะไรเหรอ ครับ”
อีกฝ่ ำยยิ้ม “อ้อ ผมโทรจำกสถำบันฝึกอบรมวิชำชีพครับคุณอู๋ อยำกติดต่อมำขอควำมร่วมมือครับ”
อู๋ปินผงะไป “ควำมร่วมมือ?”
คนที่ปลำยสำยตอบกลับ “ใช่ครับคุณอู๋ คือว่ำอย่ำงนี้ครับ เรำได้ ยินมำว่ำกำรสอบคัดเลือกของเถิงต๋ำมีส่วนที่สำคัญมำกๆ ชื่อกำร สอบวัดจิตวิญญำณเถิงต๋ำ ไม่ทรำบว่ำจริงรึเปล่ำครับ
“เรำคิดว่ำจะทำคู่มือเกี่ยวกับกำรสอบวัดจิตวิญญำณเถิงต๋ำ
“เอำจริงๆ นะครับ คู่มือนี้เป็ นที่ต้องกำรมำก นักเรียนของเรำ อยำกซื้อกันหลำยคน แต่เรำหำช่องทำงในกำรหำข้อมูลไม่ได้เลย
“ผมเลยติดต่อคุณมำ
