านจึงสนับสนุนความคิดของบอสเผยสุดใจพอเห็นสีหน้าประมาณว่า ‘คนเก่งย่อมคิดเหมือนกัน’ ของเหลียงชิงฟาน เผยเชียนก็รู้สึกผิดขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผลแต่พอคิดดู เลือกเก็บแต่ขยะต่อไปก็ไร้ประโยชน์ พอถึงเวลา มูลค่าก็พุ่งขึ้นแบบก้าวกระโดด แล้วก็ต้องไปตกใจเอาตอนสรุปบัญชีอีกยังไงก็ต้องเลือกทางที่เลวร้ายน้อยกว่า เผยเชียนคิดอยู่พักใหญ่แล้วตัดสินใจยึดความคิดปัจจุบันลองโมเดลอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย 2.0 ดูก่อน ถ้าไม่รอดค่อยคิดหาทางอื่น……วันศุกร์ที่ 21 ตุลาคมปักกิ่ง สตูดิโออิงเถา“เร็วเขา ทุกคนรีบจัดโต๊ะตัวเองให้เป็นระเบียบ ห้ามทำลายความประทับใจแรก”ชายสูงผอม อายุไม่น่าจะเกินสามสิบกำลังเก็บกวาดโต๊ะรกรุกรังที่มีหนังสือกองพะเนิน ปากก็บอกให้อีกสามคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ทำตามอีกสามคนดูเด็กกว่าเขา ชายคนหนึ่งหน้ากลม ดูไร้เดียงสาหน่อยๆ ชายอีกคนตัวอ้วนเล็กน้อย และหญิงสาวอีกคนสวมแว่นไว้ผมหางม้าในปักกิ่งมีสตูดิโอเกมอินดี้เล็กๆ แบบนี้มากมายถ้ามีที่ให้สิงสถิต คนแค่สามสี่คนก็สามารถพัฒนาเกมอินดี้ได้แล้วชายสูงผอมคือเจ้าของและผู้อำนวยการสร้างของสตูดิโออิงเถา ชื่อเจี่ยงฟานชายคนที่ดูไร้เดียงสาชื่อหยางเลี่ยง เป็นนักออกแบบเกมหลัก ชายร่างท้วมเป็นหัวหน้าฝ่ายออกแบบระบบ ส่วนสาวผมหางม้าเป็นนักออกแบบงานศิลป์นอกจากนั้นคนอื่นๆ เป็นนักออกแบบระบบพาร์ตไทม์ สามารถใช้เครื่องมือพัฒนาเกมกันได้ทุกคนสาวผมหางม้ารับผิดชอบเรื่องงานศิลป์ แต่วาดทรัพยากรง