ตอนบ่าย
ลู่จือเหยากับจูเสี่ยวเช่อมาถึงสตูดิโอถ่ายทำ
ที่นี่คือสตูดิโอเมืองจิงโจวที่ใช้ถ่ายทำวันพรุ่งนี้ที่สดใส ลู่จือเหยากับทุกคนใน ทีมโปรดักชันค่อนข้างคุ้นเคยกับที่นี่ดี
ทีมงานเร่งมือตั้งฉากและจัดการกับพร็อบ
ฉากและพร็อบส่วนหนึ่งเคยใช้ในการถ่ายทำวันพรุ่งนี้ที่สดใส เนื่องจากเป็น แนวไซไฟเหมือนกัน แค่เอามาปรับนิดหน่อยก็ใช้ได้อีกครั้ง
แต่เมื่อเทียบกับวันพรุ่งนี้ที่สดใส การถ่ายทำครั้งนี้ใช้ฉากและพร็อบที่สมจริง กว่า จึงต้องใช้เวลาเตรียมการนานกว่า
“ผู้กำกับจู แน่ใจนะครับว่าเราเริ่มถ่ายตอนนี้ได้เลย” ลู่จือเหยามองทีมงานทั่ว สตูดิโอที่กำลังขะมักเขม้นกับงานตัวเองด้วยแววตาสับสน
จูเสี่ยวเช่อพยักหน้า “ใช่ครับ เราเริ่มถ่ายวันนี้ได้เลย เดี๋ยวมาถ่ายลองกล้อง กันก่อน”
ลู่จือเหยายังคงสับสน “แต่… ฉากกับพร็อบยังไม่พร้อมเลยนะครับ “แล้วนักแสดงคนอื่นล่ะครับ จนถึงตอนนี้ ผมยังไม่เจอใครเลยสักคน “คงไม่ได้จะให้ผมฉายเดี่ยวใช่มั้ยครับ”
จูเสี่ยวเช่อยิ้มบาง “ไม่ต้องห่วงครับ คุณต้องเข้าฉากเยอะหน่อย ผมจัดแจง เตรียมสิ่งที่จำเป็นไว้หมดแล้ว เราสองคนเตรียมถ่ายฉากคุณก่อนได้เลย หลังจาก นั้นระหว่างถ่ายทำ ฉากกับพร้อมก็จะเร่งทำให้เสร็จ”
ลู่จือเหยาเงียบไป
ไม่รู้ทำไมเขารู้สึกเหมือนตัวเองโดนหลอก
พวกเขาเดินลึกเข้าไปในสตูดิโอ จูเสี่ยวเช่อพาลู่จือเหยาไปยังห้องที่เต็มไปด้วย ฉากเขียว “การถ่ายทำส่วนใหญ่จะอยู่ที่นี่
