เขาทำเกมที่ประสบความสำเร็จขนาดนั้นให้บริษัท แต่บริษัทกลับแบ่งรายได้ให้ไม่ถึง 1% เป็นใครก็ต้องรู้สึกไม่พอใจแน่นอนว่าสถานการณ์ของชิวหงถือว่าค่อนข้างดี หลายบริษัทถึงเกมจะประสบความสำเร็จ แต่ทีมค้นคว้าและพัฒนากลับไม่ได้เงินเลยสักหยวน บริษัทแบบนี้มีอยู่จริง แถมจำนวนก็ไม่ได้น้อยๆชิงหงตระหนักถึงเรื่องนี้จึงสรุปว่าการทำงานให้คนอื่นนั้นไม่มีอนาคต เลยตัดสินใจเปิดธุรกิจเป็นของตัวเองทีนี้ก็ไม่ได้สำคัญว่าเกมจะทำรายได้ต่อเดือนได้มากกว่าร้อยล้านหยวนรึเปล่าขอแค่ได้สักสองสามล้าน หรืออาจจะมากกว่าสิบล้าน รายได้เขาก็มากขึ้นกว่าแต่ก่อนแล้วแต่ปัญหาคือการบริหารธุรกิจของตัวเองนั้นยากกว่าที่เขาคิดไว้ถ้าธุรกิจเจ๊งขึ้นมา คำถามก็จะไม่อยู่ที่ว่าจะรวยขึ้นมาขนาดไหน แต่จะอดตายรึเปล่าดังนั้นจำนวนเงินที่บอสเผยเสนอมาจึงแสดงให้เห็นทั้งความจริงใจและฟังดูล่อตาล่อใจสุดๆแต่โปรเจ็กต์ล้มลุกคลุกคลานดูไม่เหมือนโปรเจ็กต์ลงทุน แต่เป็นโปรเจ็กต์เพื่อการกุศลมากกว่า แถมโครงสร้างการให้โบนัสที่บอสเผยเสนอก็ยิ่งทำให้ชิวหงตัดสินใจไม่ได้หลังจากคิดอยู่ครู่ใหญ่ ชิวหงก็ถามขึ้น “บอสเผยครับ ผมขอถามได้มั้ยว่าเป้าหมายของโปรเจ็กต์ล้มลุกคลุกคลานคืออะไร”เผยเชียนเงียบไปเอาเข้าจริง คำถามนี้ทำเอาบอสเผยอึ้งไปเลยแน่นอนว่าเป้าหมายหลักคือผลาญเงิน แต่เผยเชียนก็ตอบออกไปแบบนั้นไม่ได้ผ่านไปสองสามวินาที บอสเผยจึงตอบ “ไม่มีเป้าหมายที่เฉพาะเจาะจงครับ”ชิวหงงง “จ
