็กว้างกว่ามาก…ความคิดมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว จูเสี่ยวเช่อได้แรงบันดาลใจเปี่ยมล้น!เขารีบพูดขึ้น “ขอผมใช้โน้ตบุ๊กหน่อย!”ลู่จือเหยารีบลุกขึ้น “เอาเลยครับ”จูเสี่ยวเช่อออกจากเกม Starcraft 2 แล้วสร้างเอกสารเวิร์ดขึ้นมาใหม่ ก่อนจะรัวมือพิมพ์ลู่จือเหยายืนมองอยู่ด้านหลังด้วยความสงสัย ผ่านไปครึ่งชั่วโมงเขาก็ถามขึ้น“ผู้กำกับจู นี่คุณ…กำลังเขียนโครงเรื่องตั้งแต่ต้นรึเปล่าครับ”จูเสี่ยวเช่อรีบตอบ “ไม่ใช่แน่นอนครับ! ผมมีบทยาวหลายแสนคำอยู่ในคอมพิวเตอร์ที่ออฟฟิศ นี่ผมกำลังจดแรงบันดาลใจที่ผุดขึ้นมาตอนนี้“อย่าเพิ่งขัดจังหวะความคิดผม แล้วก็อย่าดูด้วย ผมเขียนไม่ได้ถ้ามีคนจ้องเชิญนั่งพักก่อนนะครับ”พอไล่ลู่จือเหยาไปได้ จูเสี่ยวเช่อก็รัวมือพิมพ์อย่างบ้าคลั่ง บันทึกแรงบันดาลใจทั้งหมดเอาไว้ลู่จือเหยารู้สึกสงสัยในใจ แต่ก็ไม่กล้าเดินไปมองอีก จึงได้แต่รอไปก่อน แม้จะรู้สึกเหมือนมีเข็มจิ้มในใจก็ตามจูเสี่ยวเช่อพิมพ์ด้วยความเร็วแสง ทั้งพิมพ์เพิ่มและกดลบไม่หยุดหย่อน“บอสเผยบอกว่าตัวเอกต้องมีแค่ลู่จือเหยาคนเดียว“ถ้าไม่ต้องเข้าฉากสู้กับใครก็จะเป็นการฉายเดี่ยว แสดงว่าตัวเองต้องผ่านการเปลี่ยนแปลงทางความคิดหลายอย่างเพื่อรองรับความยาวเรื่อง“ตอนนี้… ห้าครั้งก็ไม่น่าพอ“อืม… งั้นต้องหาอะไรสักอย่างมาเข้าฉากกับตัวเอก อาจจะไม่ใช่นักแสดง“ปัญญาประดิษฐ์?“ถ้าอยากทำลายกำแพงที่สี่ ตัวเอกต้องคุมกองทัพผ่านการช่วยเหลือจาก