การทำกำไร ก็ต้องคิดเรื่องการคุมต้นทุนและเพิ่มผลกำไรสูงสุดเมื่อเป็นแบบนั้น ก็จะไม่มีโมเดลแบบร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู โมหยูเดลิเวอรี่และฟิตเนสฝากประจำเกิดขึ้นมาถ้ากำไรของบริษัทเชื่อมโยงกับเขาโดยตรง เผยเชียนก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะยังเต็มใจทำสิ่งที่ตัวเองวางแผนจะทำในปัจจุบันอยู่รึเปล่าสมมติว่าลดต้นทุนในการรีโนเวตอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยได้ห้องละพันหยวนโดยไม่กระทบกับสุขภาพของผู้เช่า แล้วจะได้กำไรเพิ่มหนึ่งล้านหยวน ถ้าเป้าหมายคือการทำกำไร เขาจะเลือกยังไงเผยเชียนไม่รู้คำตอบ และไม่อยากลองด้วย เพราะส่วนใหญ่ที่ลองมักจะไม่ผ่านการทดสอบเมื่อไหร่ที่มองผลประโยชน์ของตัวเองอยู่เหนือกว่าลูกค้า ก็มีไม่กี่คนที่จะทนแรงยั่วยุของเงินตราได้เผยเชียนไม่คิดว่าตัวเองเป็นนักบุญ และไม่อยากเอาตัวเองเข้าไปทดสอบเพราะงั้นจึงตัดสินใจว่าไม่คิดเรื่องนี้จะดีที่สุดเป้าหมายของเขายังเป็นการขาดทุนไม่เปลี่ยนแปลง เพราะถ้ารักษาทัศนคติในปัจจุบันไว้ได้ ก็ไม่ต้องรู้สึกแย่ตอนใช้เงินพอมีจุดนี้เป็นรากฐาน เขาก็ขยายกิจการที่เกี่ยวข้องกับชีวิตเถิงต๋า อย่างร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู โมหยูเดลิเวอรี่ อพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย ฟิตเนสฝากประจำและอื่นๆ ได้อย่างอิสระเขาจะให้ผู้จัดการแต่ละกิจการคิดแผนขยายกิจการ แต่ละคนสามารถเปิดสาขาเพิ่มได้ทุกเมื่อที่ต้องการมีข้อกำหนดแค่สองข้อ หนึ่ง ต้องยึดโมเดลธุรกิจปัจจุบันและต้องมีมโนธรรมสอง ขอเงินทุนเพิ่มได้ แต่ห้ามส่ง
