สอบได้ยากอีกอย่างคำถามในคลังข้อสอบก็หมุนเวียนสับเปลี่ยนไปมา และมีแค่เผยเชียนเท่านั้นที่รู้คำตอบที่ถูกต้อง ทุกครั้งที่ผู้เข้าสอบทำข้อสอบเสร็จ ถึงจะสอบผ่านพวกเขาก็ไม่มีทางรู้ว่าตอบข้อไหนถูก ข้อไหนผิดเด็กใหม่พวกนี้สอบผ่านตั้งแต่ครั้งแรกได้ยังไงในกรณีที่ไม่มีข้อสอบหลุด ก็มีคำอธิบายที่เป็นไปได้สองอย่างหนึ่ง เด็กใหม่ที่รับมาทั้งหมดบังเอิญเป็นพวกชอบอู้ซึ่งก็ดูจะโลกสวยเกินไป โอกาสเป็นจริงแทบเป็นศูนย์ เขาคงหลอกตัวเองแบบนั้นไม่ได้สอง เด็กใหม่ที่รับมาไม่ใช่พวกชอบอู้ แต่พวกรุ่นพี่ชุบเลี้ยงดูแลจนกลายเป็นพวกชอบอู้โอกาสเป็นจริงสูงกว่าข้อแรกนิดหน่อยแต่ก็ติดปัญหาอยู่อย่าง ถ้าตอนนี้กิจการต่างๆ เต็มไปด้วยพวกชอบอู้จนเด็กใหม่ก็กลายเป็นพวกชอบอู้ตามไปด้วย ทำไมเถิงต๋าถึงยังไต่เต้าสูงขึ้นไปเรื่อยๆและประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่แบบนี้ล่ะหรือเถิงต๋าจะกลายเป็นบริษัทมหัศจรรย์ที่ถึงแม้ทุกคนจะอู้และทำงานแบบปล่อยใจ บริษัทก็ยังอยู่รอดมาได้ แถมยังเติบโตขึ้นด้วยฟังดูบ้าไปหน่อย แต่ก็ใช่ว่าจะไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิงเขาต้องไตร่ตรองให้ละเอียดเผยเชียนใช้เวลาสองชั่วโมงอัปเดตคลังข้อสอบโดยเพิ่มคำถามเข้าไป บางคำถาม ถ้าเปลี่ยนคำสักสองสามคำ คำตอบก็จะแตกต่างไปจากเดิมพอจัดการเสร็จ เขาก็ยืนยันอัปโหลดคลังคำถามดูเหมือนว่าจะเหลือความหวังเพียงริบหรี่ที่จะกีดกันผู้คนไม่ให้เข้ามาทำงานที่เถิงต๋าด้วยการสอบวัดความเข้ากันได้กับจิตวิญญาณเถิงต๋า
