คิดได้แบบนั้น เผยเชียนก็ลุกยืนขึ้นแล้วปรบมือ “โอเค ผมว่าเราถกกันมากพอแล้วละ วันนี้พอแค่นี้ เตรียมตัวไปกินข้าวเย็นได้แล้ว คืนนี้ผมเลี้ยงเอง!”ตอนแรกเขาคิดว่าจางหยวนจะปฏิเสธเพราะการออกไปกินข้าวข้างนอกกินเวลาซ้อมช่วงค่ำ แต่ก็ต้องแปลกใจเพราะจางหยวนชอบใจไอเดียนี้มาก เขารีบโบกมือเรียกพวกเด็กติดเกมที่ไม่เต็มใจไปทันทีจางหยวนคิดในใจว่าบอสเผยเองก็สังเกตเห็นปัญหาเหมือนกัน!ตอนนี้พวกนักกีฬาตื่นตัวกันเกินไป ต้องให้เวลาสงบใจ ขณะเดียวกัน การไปกินข้าวข้างนอกก็เป็นการช่วยสร้างกำลังใจให้ทีม เรียกได้ว่าเป็นก้าวแรกสู่เส้นทางที่ถูกต้อง!…ไม่นานสมาชิกสโมสร DGE ก็มาถึงภัตตาคารบ้านหมิงฝู่เผยเชียนจองห้องส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดไว้ล่วงหน้าแล้ว โต๊ะใหญ่สองตัวด้านในสามารถรองรับได้มากกว่าสิบคนต่อโต๊ะถึงเขาจะพาคนมานั่งไม่เต็มทุกที่นั่งก็ไม่เป็นไร ขอแค่กินให้จุใจได้ก็เป็นพอ!เผยเชียนไม่มัวพิธีรีตอง เขาเลือกสั่งเมนูแพงๆ ตั้งใจว่าจะใช้อาหารอร่อยโจมตีความตั้งใจของสมาชิกทีมและทำให้พวกเขาลืมเรื่องการแข่งซ้อมมือเมื่อครู่ให้หมดเหล่าสมาชิกหน้าใหม่ยังไม่เคยไปภัตตาคารไร้ชื่อ เพราะงั้นแค่อาหารของภัตตาคารบ้านหมิงฝู่ก็น่าจะเพียงพอที่จะทำให้พวกเขาอิ่มอร่อย แต่ละคนเริ่มสวาปามอาหารตรงหน้าระหว่างกิน จางหยวนทั้งรู้สึกโล่งใจและเป็นกังวลเขาโล่งใจที่บอสเผยใช้สกิล ‘อาหารอร่อยสร้างขวัญกำลังใจให้ทีม’ ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ก็มักจะยอดเยี่ยมสุดๆ!เท่าท
