“แนวคิดเรื่องการต่อต้านวัฒนธรรมบริโภคนิยมก็เหมือนกัน ไม่ใช่ว่าการซื้อ ของแพงจะเป็นการเสียค่าโง่และติดกับดักวัฒนธรรมบริโภคนิยม ประเด็นหลักอยู่ ที่เป้าหมายของการใช้เงิน
“บอสเผยเป็นประธานบริษัท จึงต้องสร้างภาพลักษณ์ในระดับหนึ่งเมื่อเจรจา ธุรกิจกับผู้อื่น ทำให้ต้องเสียเงินซื้อสูทและนาฬิกาแบรนด์หรู
“แต่ถ้าสังเกตดูภาพที่เป็นกระแสทั้งสามภาพจะรู้ว่าบอสเผยมีสูทแค่สองตัว กับนาฬิกาเรือนเดียว ทุกอย่างซื้อโดยพิจารณาจากความต้องการขั้นต่ำที่สุด
“บอสเผยซื้อวิลล่าหรูได้ แต่ก็ไม่ซื้อ และพักอยู่ที่อพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย ซึ่งตกแต่งในสไตล์มินิมอลสุดโต่งเพื่อส่งเสริมกระบวนการคิด
“การกระทำของบอสเผยคือตัวอย่างที่ดีที่สุดของการต่อต้านวัฒนธรรม บริโภคนิยม เงินทุกหยวนที่จ่ายไปคือการลงทุนเพื่อสมาธิของตัวเอง ซึ่งจะช่วย สร้างคุณค่าที่ยิ่งใหญ่กว่า
“สรุปแล้ว ค่าโง่คืออะไร
“ทุกคนมีเงินที่สามารถใช้ได้จำกัด เงินจำนวนนี้จะเอาไปซื้อกระเป๋าแบรนด์ หรูก็ได้ แต่ก็จะไม่มีเงินเหลือสำหรับการลงทุนหรือการศึกษา
“ดังนั้นการซื้อของสักชิ้นจะถือเป็นการเสียค่าโง่หรือโดนล้างสมองโดย วัฒนธรรมบริโภคนิยมหรือเปล่า ขึ้นอยู่กับว่าของชิ้นนั้นเกิดประโยชน์อะไรกับเรา บ้าง
“ถ้าต้องเจรจาธุรกิจกับคนอื่น แต่ไม่มีสูทดีๆ สักตัว ก็ถือเป็นการสร้าง อุปสรรคให้ตัวเองโดยไม่รู้ตัว การซื้อสูทในกรณีนี้จึงไม่ถือเป็นการเสียค่าโง่
