สององค์ประกอบนี้คือสิ่งที่ฝ่ายเกมเถิงต๋ากำลังไล่ตามพอดี
GOG มุ่งหมายที่จะทำระบบการเล่นอันเป็นเลิศ สร้างความบันเทิง แต่ก็ยังทำ ให้ผู้เล่นรู้สึกผ่อนคลายด้วย ส่วนเกมอย่างนักออกแบบเกม กลับใจคือฟากฝั่ง และ ดิ้นรน มุ่งหมายสู่ความเป็นเลิศด้านงานศิลป์ มอบแรงบันดาลใจ และกระตุ้นให้ คิด
เกมเป็นอันตรายในกรณีไหนได้บ้าง
เมื่อผู้เล่นถูกครอบงำไปด้วยอารมณ์แง่ลบและใช้เวลามากเกินไปในเกมที่มี ประโยชน์น้อย เมื่อเกมไม่ได้ถูกมองว่าเป็นเครื่องมือฆ่าเวลา แต่เป็นเครื่องมือ สำหรับหนีจากความเป็นจริง เมื่อนั้นเกมจะเป็นอันตราย
เกมที่กระตุ้นอารมณ์แง่ลบเป็นเกมประเภทที่เถิงต๋าไม่เคยแตะ
แน่นอนว่าเกมดีๆ อาจทำให้ผู้คนติดได้ แต่ก็โทษว่าเป็นเพราะ ‘เกมสนุก เกินไป’ ก็ไม่ได้ ควรโทษที่ไม่รู้จักควบคุมตัวเองมากกว่า
ประเด็นปัญหาของคนที่ไม่รู้จักควบคุมตัวเองคือไม่รู้ว่าสมาธิคือความมั่งคั่งที่มี ค่ามากที่สุด ซึ่งพวกเขากำลังใช้ไปอย่างสุรุ่ยสุร่าย
ถึงจะไม่มีเกม พวกเขาก็เอาสมาธิไปใช้กับเรื่องอื่นอยู่ดี
ถึงจะไม่มีสื่อบันเทิงบนโลกนี้ พวกเขาก็ยืนงงแทน ไม่ได้ไปหาอะไรที่มี ความหมายทำ
ในกรณีแบบนี้ ถ้าพวกเขาแบ่งเวลามาเล่นเกมแบบเกมดิ้นรนก็จะเป็น ประโยชน์ต่อตัวพวกเขาเอง
สื่อบันเทิงอื่นๆ เช่น หนัง ซีรีส์ นิยาย และอื่นๆ ก็สร้างผลลัพธ์แบบเดียวกัน ถ้าทำให้ผู้คนผ่อนคลายและกลับไปทำงานหลังพักผ่อนได้ดีขึ้นก็ถือว่าเป็นสิ่งที่มี ความหมายแล้ว
