“ข้อความอธิบายที่เพิ่มเข้ามาในเว็บอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยกับเครื่อง ทะเลาะอัตโนมัติคืออะไรน่ะ หรือจะบอกว่าที่บอสหลี่พูดเป็นเรื่องโกหกหมดเลย”
“ใช่ๆ โกหกหมดเลยแก ไม่ต้องเช่า ไม่ต้องซื้อ! ปล่อยฉันจัดการเอง!”
“ฉันย้ายเข้ามาอยู่แล้ว สภาพความเป็นอยู่ช่วยเรื่องกระบวนการคิดจริงๆ แถมเครื่องทะเลาะอัตโนมัติยังกระตุ้นให้คิดได้จริงๆ”
“งั้นทำไมใส่คำอธิบายมาสองข้อความ มันตรงข้ามกับผลลัพธ์เลยไม่ใช่เหรอ”
“สองข้อความนี้เป็นรูปแบบการคิดแบบวิภาษวิธี ความหมายเบื้องลึกของอ พาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยกับเครื่องทะเลาะอัตโนมัติคืออะไร คือให้เราคิดอย่าง อิสระ โดยไม่เชื่อสิ่งที่คนอื่นบอกหรือทำตามกระแส ถ้าสักแต่จะย้ายเข้าไปอยู่อ พาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยและซื้อเครื่องทะเลาะอัตโนมัติโดยไม่ลืมหูลืมตาก็ขัดกับ การส่งเสริมให้เราคิดอย่างอิสระสิ”
“เข้าใจแล้ว! สองข้อความนี้เตือนเราว่า ถ้าไม่ใช่สมองคิด เอาแต่เชื่อในสิ่งที่ คนอื่นพูด ถึงจะย้ายเข้ามาอยู่ในอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยหรือซื้อเครื่องทะเลาะ อัตโนมัติก็กลายเป็นเปล่าประโยชน์ ไม่มีทางเปลี่ยนวิธีคิดได้แน่ พูดอีกอย่างคือ อย่าบิดเบือนและอวยสองอย่างนี้จนเกินไป”
“เป็นการบอกเป็นนัยให้เราอย่าคิดพึ่งพาวัตถุภายนอกในการเปลี่ยนวิธีคิด ด้วยนะ”
“ใช่ สมเหตุสมผลมาก! ถ้าสักแต่จะทำตามกระแส ย้ายไปอยู่อพาร์ตเมนต์ บ้านจอมเฉื่อยก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา”