แต่พออ่านคอมเมนต์ดู เฉียวเหลียงก็รู้ว่าบอสเผยไม่ได้เป็นคนขึ้นบรรยายเอง แต่ให้คนอื่นไปอ่านบทให้แทน
“ไม่แปลกที่จะไม่ดังในอินเทอร์เน็ต แต่เนื้อหาการบรรยายดูจะเข้าถึงใจ นักศึกษาหลายคน
“อืม… ถ้าบอสเผยเป็นคนร่างเองก็ต้องอ่านดูหน่อยแล้ว”
เฉียวเหลียงเริ่มอ่านบทบรรยาย
บทบรรยายนี้เขียนให้นักศึกษาผู้ยากไร้ที่เถิงต๋าให้ทุนการศึกษา หัวข้อคือ ‘มุมมองต่อความมั่งคั่ง’ บทบรรยายฉบับเต็มพูดถึงเรื่องเดียวคือ มุมมองต่อความ มั่งคั่งของบอสเผย
ชัดเจนว่าบทบรรยายนี้ทำขึ้นเพื่อมุ่งหวังให้นักศึกษายากไร้เอาเงินที่เถิงต๋า บริจาคไปใช้อย่างชาญฉลาด
แต่ที่ทำให้เฉียวเหลียงประหลาดใจคือ บอสเผยไม่ได้เน้นย้ำให้นักศึกษายากไร้ ตระหนี่หรืออดออม แต่อธิบายจากอีกมุมหนึ่ง
นักศึกษายากไร้หลายคนเข้าใจมุมมองต่อความมั่งคั่งผิด โดยถือว่า ‘ความมั่ง คั่ง’ คือ ‘เงิน’ ที่สามารถควบคุมได้ และเชื่อไปผิดๆ ว่ามุมมองต่อความมั่งคั่งที่ ถูกต้องคือทำทุกวิถีทางให้ใช้เงินน้อยที่สุด
แต่บอสเผยเสนอแนวคิดใหม่ในบทบรรยายนี้ สำหรับคนหนุ่มสาวอย่างพวก เขา ความมั่งคั่งที่ล้ำค่าที่สุดไม่ใช่เงินที่มี แต่เป็นสมาธิ
ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ควรเก็บเงินทั้งหมดโดยไม่ใช้หรือซื้อของไร้สาระเพื่อ ตอบสนองกิเลส เรื่องใช้จ่ายเงินไปกับกิจกรรมเพื่อความบันเทิงที่ทำให้จิตฟุ้งซ่าน ยิ่งแล้วใหญ่
แล้วควรเอาเงินไปใช้กับอะไรล่ะ
