“เกมนี้ยกขึ้นมาเป็นแบบเรียนได้เลย เพราะงั้นก็เลยเหมาะที่สุดที่จะเอามาปิด คลาสสุดท้าย ทบทวนทุกอย่างที่เราเรียนไปก่อนหน้านี้ แล้วเอาทฤษฎีทั้งหมดมา ผนวกรวมเข้าด้วยกัน!
“จริงอยู่ครับบอสหม่า ผมโพสต์เรื่องนี้ลงเว่ยป๋อไปแล้ว เพราะงั้นผมเลย ตัดสินใจว่าจะไม่เก็บเงินคลาสนี้! ผมจะโอนเงินจำนวนหนึ่งคลาสที่คุณโอนมาให้ คืนไป รบกวนขอบัญชีบริษัทด้วยครับ…”
เผยเชียนอึ้งไป
คืนเงินค่าเรียน?
เลิกก่อปัญหาได้แล้ว! เงินค่าเรียนจะไปหักออกจากเงินทุนระบบตอนปิดบัญชี ถ้าโอนคืนมาสองแสนหยวน ก็เท่ากับว่าจะได้สิทธิ์ลดเงินทุนระบบตอนปิดบัญชี น้อยลงแปดเท่าสิ!
แกตั้งใจสร้างเรื่องให้ฉันจริงๆ ใช่มั้ย!
นอกจากจะมโนตีความเกมดิ้นรนแล้วเอาไปโพสต์ออนไลน์ แกยังพยายาม แทงหลังฉันอีกเรอะ
ไม่ไหวแล้วนะโว้ย!
เผยเชียนรีบปฏิเสธ “ไม่ได้ครับ! ห้ามโอนคืน! ถ้าโอนคืนผมจะแย่เอา!”
เหออันผงะไป ทำไมบอสหม่าถึงร้อนรนขนาดนั้นล่ะ
อืม เขาน่าจะให้คุณค่ากับความรู้และกระหายอยากเรียนเพิ่ม ไม่เลวเลย
เหออันพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “อ๋อ ได้ครับ บอสหม่าทำความเข้าใจ เรื่องต่างๆ ได้ไม่ค่อยเร็วเท่าไหร่ แต่คุณเป็นคนจริงใจและใฝ่เรียนรู้มาก ทัศนคติ ของคุณน่ายกย่องมากๆ
“ผมขอเริ่มบทเรียนเลยแล้วกัน!
“อันดับแรก ผมจะพูดเรื่องจุดประสงค์ที่แท้จริงของบอสเผยตอนที่คิดคอน เซ็ปต์ของเกมนี้…”
เผยเชียนจิบกาแฟเงียบๆ ในใจรู้สึกอ้างว้างเกินจะทน
น่าหดหู่จริงๆ!
