เหออันรู้สึกว่าเกมนี้จะไม่สมบูรณ์แบบถ้าทำพลาดไปสักข้อ ถ้าพลาดไปสอง ข้อ ยอดขายก็จะน่าเป็นห่วง พลาดสามข้อเท่ากับดับอนาถ แต่ถ้าพลาดสี่ข้อ กรณีนี้ไม่เคยเห็นมาก่อน! อย่างน้อยๆ ก็น่าจะเลือกแนวเกมและกลยุทธ์ได้ถูกต้องเหมาะสมสิ สองข้อนี้ ง่ายที่สุดเลย พลาดทั้งสี่ข้อแบบนี้เกินเหตุไปรึเปล่า ส่วนสองข้อล่าง วิธีการที่เกมดิ้นรนใช้ก็ค่อนข้างมีปัญหา เหออันเคยสอนว่าเกมที่มีการสอดแทรกแนวคิดส่วนตัวจะต้องดูความ เหมาะสมและระดับการยอมรับของผู้เล่น แล้วเกมดิ้นรนสื่อสารแนวคิดส่วนตัวอะไรล่ะ กระตุ้นความเกลียดชัง? หรือดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์? ชัดเจนว่าเกมนี้สมจริงมากพอสำหรับเกมแนวชีวิตจริง รายละเอียดชีวิตของ คนจนและคนรวยนั้นตรงกับข้อมูลสถิติของสหรัฐอเมริกา แต่ตอนจบน่ารังเกียจเกินไปรึเปล่า ที่สำคัญที่สุดเลยคือ การสนับสนุนว่าการดิ้นรนนั้นสูญเปล่าไม่ว่าจะบริบทไหน ก็ไม่ถูกต้อง การเอาความจริงมาตอกหน้าตรงๆ ไม่ได้ช่วยให้คำแนะนำอะไรที่เป็น ประโยชน์ และมีแต่จะทำให้รู้สึกอึดอัด คำพูดที่ว่า ‘ยอมจำนนต่อโชคชะตา’ ตรงกับแนวคิดเกมนี้เป๊ะ
ชีวิตจริงก็หดหู่มากพออยู่แล้ว ฉันรู้ดีว่าชีวิตมันบัดซบขนาดไหน จะเอาโทร โข่งมาป่าวประกาศอัดหน้าทำไม
ทำแบบนี้น่ารังเกียจไปรึเปล่า
เพราะงั้นความรู้สึกแรกของเหออันคือเกมมีเนื้อหาไม่เหมาะสม เพราะไม่มี การชี้แนะที่เป็นประโยชน์และไม่เป็นที่ยอมรับ แถมยังทำให้รู้สึกรังเกียจได้ง่าย
