จางหยวนอึ้งไปครู่หนึ่ง การประมูลแบบนี้จะไม่เหมาะสมได้ยังไง ก็ปกติไม่ใช่ เหรอที่คนที่เสนอราคาสูงสุดจะชนะไป
“บอสเผยคิดไว้ว่ายังไงเหรอครับ” จางหยวนถาม
เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ช่วยแจกกระดาษหน่อย ทุกคนครับ ช่วยเขียน จำนวนเงินที่เตรียมมาและตำแหน่งที่ต้องการเอาไปเสริมทีมอย่างเร่งด่วนที่สุดลง กระดาษแล้วส่งให้ผม ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมไม่เปิดให้ใครเห็นแน่นอน”
เหล่าผู้จัดการหันมองกันด้วยความมึนงง
จางหยวนรีบแจกกระดาษกับปากกาให้ทุกคน เหล่าผู้จัดการเขียนชื่อสโมสร จำนวนเงิน ตำแหน่งนักกีฬาที่ต้องการไปเสริมทีม ก่อนจะส่งให้เผยเชียน
เผยเชียนหันไปพูดกับจางหยวนอีกครั้ง “บอกผลการแข่งคร่าวๆ ของสโมสร พวกนี้ให้ผมฟังหน่อย”
จางหยวนหยิบผลการแข่งซ้อมมือขึ้นมาแล้วรายงานผลการแข่งของแต่ละ สโมสร
เผยเชียนเช็กราคาที่แต่ละสโมสรเขียนเสนอมาระหว่างฟังไปด้วย
ช่องว่างห่างกันมากจริงๆ!
สโมสรที่เสนอเงินสูงสุดเตรียมเงินมายี่สิบห้าล้านหยวน ตอนแรกเผยเชียนคิด ว่าตัวเองตาฝาด ดูเหมือนว่าสโมสรนี้จะมีเงินใช้ไม่ขาดมือ พวกเขาน่าจะตั้งใจมา ซื้อนักกีฬาไปสักสามถึงสี่คนเพราะอยากได้แชมป์งานแข่งชิงแชมป์โลก
สโมสรที่เสนอเงินน้อยสุดเตรียมเงินมาแค่หกล้านหยวน ซึ่งก็เท่ากับสโมสร H4 ตอนซื้อตัวหวงวั่ง น่าจะอดทนรอจนหาเงินได้มากกว่านี้ไม่ไหว
