แต่ถ้าเป็นบริษัทระยำตำบอนแบบบริษัทจู้เจียก็ขอโทษด้วยละกัน ถึงอาจจะ เสี่ยงทำเงินได้ แต่ฉันก็จะฆ่าแกให้จงได้!
หลังตอบข้อความผู้ปัดงานฝึกผลาญกลับ เผยเชียนก็ยังอารมณ์คุกรุ่นอยู่
บางทีเขาอาจจะไม่มีวันเข้าใจว่าทำไมบางบริษัทถึงยอมฆ่าคนเพียงเพื่อจะได้ กำไรเพิ่มอีกเล็กน้อยแค่ไม่กี่พันหยวนต่อเดือน
ในฐานะมนุษย์ปกติธรรมดา เขาไม่สามารถเข้าใจได้เลย
ระหว่างที่กำลังโมโหอยู่ มือถือก็ดังขึ้นอีกครั้ง
‘ติ๊ง’
เผยเชียนรีบหยิบขึ้นมาดูแล้วพบว่าเป็นข้อความจากจางหยวน
“บอสเผยครับ มีตัวแทนจากสโมสรอื่นๆ มาถึงจิงโจวเพื่อติดต่อซื้อตัวนักกีฬา อีกแล้วครับ! บอสจะแวะมาคุยเองมั้ยครับ แต่ถ้าบอสไม่มาก็ไม่เป็นไร ผมแค่เซ็น สัญญากับพวกเขาก็ไม่มีอะไรแล้ว”
เผยเชียน “เชี่ยไรเนี่ย”
สโมสรอื่นๆ?
ตัวแทน?
แสดงว่ามามากกว่าหนึ่งสิ
อยากซื้อตัวนักกีฬา DGE?
ทำไมวะ! นักกีฬาคนอื่นไม่ใช่สตรีมเมอร์แบบหวงวั่งสักหน่อย! พวกแกจะเสีย เงินฟรีนะ!
เผยเชียนอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก เรื่องที่เขาเคยกังวลเกิดขึ้นแล้ว
การขายหวงวั่งไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นแค่จุดเริ่มต้น!
เผยเชียนรีบตอบ “ผมจะแวะไปเดี๋ยวนี้!”
เขาไม่ไว้ใจจางหยวน ถ้าจางหยวนขึ้นค่าตัวสมาชิกทั้งเก้าคนแล้วทำเงินได้ สามสิบล้านหยวนขึ้นมาจะทำไง
ถ้าได้เงินมาเพิ่มสามสิบล้านหยวนตอนนี้ก็ตายโหงกันพอดีสิ!
เผยเชียนรีบโทรบอกเสี่ยวซุนให้ขับไปส่งที่สโมสร DGE ทันที
…
สโมสร DGE
