บอสหลี่เลิกสนใจเครื่องทะเลาะอัตโนมัติไปแล้ว เขายิ้มบางก่อนจะเอ่ยปาก ตอบ “อ๋อ แน่นอนว่าผมมาที่นี่เพื่อสนับสนุนกิจการใหม่ของคุณครับ! แต่ไม่คิด เลยว่าจะเจอเรื่องเซอร์ไพรส์แบบนี้ เราเป็นเพื่อนบ้านกันแล้วนะครับ!”
เผยเชียน “?”
สนับสนุนกิจการใหม่ของฉัน?
เวรแล้วไง
เผยเชียนถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง “คุณ…ย้ายมาอยู่ที่นี่เหรอครับ”
หลี่สือพยักหน้า “ใช่ครับ! ไม่ใช่แค่ผมนะครับ แต่ผมชวนนักลงทุนคนอื่นๆ มา ด้วย ทั้งตึกนี้เราเหมาอยู่กันคนละชั้นครับ!”
เผยเชียนอึ้ง
แกจะแส่มายุ่งกับฉันทำไม!
ฉันทำให้อพาร์ตเมนต์ว่างมาได้สามเดือนเต็ม แต่แกเหมาทั้งอพาร์ตเมนต์ใน ไม่กี่นาทีเลยเรอะ
พวกแกมีเงินเยอะขนาดมีวิลล่าเป็นของตัวเอง แต่กลับเลือกที่จะมาเช่าอ พาร์ตเมนต์อยู่เนี่ยนะ สมองยังปกติดีอยู่รึเปล่า
พวกแกบ้าไปแล้ว!
เผยเชียนรู้สึกเหมือนได้พบเจอการกระทำที่ชวนฉงนใจที่สุดของมนุษย์ เขาคิด ว่าห้องชุดที่ตัวเองอยู่นั้นแพงจนสู้ราคาไม่ไหว และเหล่าคนรวยคงไม่สนใจ ไม่คิด เลยว่าจะมีไอ้คนรวยที่สนใจห้องชุดนี้จริงๆ
นี่มันบ้าไปแล้ว!
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เผยเชียนก็ถามขึ้น “คุณรู้ว่าผมพักอยู่ที่นี่เหรอครับ”
หลี่สือรีบส่ายหน้า “ไม่รู้เลยครับ! บอสเผย ผมเช่าที่นี่เพื่อสนับสนุนกิจการ ของคุณ ไม่ได้มีจุดประสงค์อื่นเลย! ถ้าไม่เชื่อก็ถามนิติบุคคลดูได้ครับ ตอนมาที่นี่ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีคนอาศัยอยู่ที่นี่ด้วย”
เผยเชียน “…”
